Kitabın hikayesinden o derin kuyudan kendimi çıkaramadım. Okumak istedim bu yüzden dün 3 saat uyudum. Uyanır uyanmaz yine okudum. 14 saat çalıştım. Başımda ve ağzımda titrek bir metal hissiyle eve girdiğimde herkes uyanıktı. Alişi sevdim kokladım. Onu yıkadım. Kendimi yıkadım. Uyuttum. Savaş alanı gibi bir mutfağın hakkından geldim. Kitabı elime alıp son 20 sayfasının içine kendimi bıraktığımda saat gece 02:30 du. Yeni ve iddialı merakım yogayı es geçtim. Dün bedel olarak uyku bugün yogayı kurban ettim kitaba. Kitap bitmeliydi. Çalışılmalıydı. Oğlumla ilgilenmeliydim. Kitap bitmeliydi. Mutfağı temizlemeliydim kitap bitmeliydi. Dinlenmeliydim kitap bitmeliydi. Vücudum esnemeliydi kitap bitmeliydi. Bir gün artık 36 saat olmalıydı ve bir kitap vaktinde bitebilmeliydi.
Oldu.
Olmadı.
Kitap bitti.
Karanlık çöktü. Dünya yandı. Kimsesizlerin bir tanrısı olmadı. Şairler adam öldürdü. Kaçık kadınlar kendi bacaklarını kesti. Erkekler her şeyi unuttu. Herkesten nefret eden kadınlar herkeslere her şeylerini sattılar.
Bir tek bebekler güldü. Bir tek bebekler güldü.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.