Anı ve günlük türünde bir esere verilebilecek en güzel isim sanırım yaşamak. Cahit Zarifoğlu eserinde başından geçen olayları anlatmış. Ancak belirli bir sıra ile yazmamış bunları. Anlaşılması zor bir eser. Çokça kafa karışıklığına yol açıyor okurken. Ama bir o kadar da alıp götüren bir eser. Bazı cümleler üzerinde uzun uzun düşünmeye sevk ediyor. Birçok satırını işaretlediğim bir kitap oldu. Uzun olmamasına rağmen bir çırpıda okunup kenara koyulacak bir kitap olmadı benim için. Özümseyerek, cümleleri sindirerek, zamana yayarak okumak istedim. Yordu ama değdi.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.