Psikolojik tahlillerinde "kaybolduğum" bir kitabı anlatmaya geldim size: Kaybolan. Kaç kitabını okudum Tarık Tufan'ın saymadım ama hepsini okuyacağımdan eminim artık.
Çok yönlü, çok katmanlı kitapları seviyorum. Anlatıcının okuru olay örgüsünden koparmayacak sıklıkta değişmesini seviyorum mesela. Bence olaylara farklı karakterlerin penceresinden bakmak, bambaşka bakış açıları kazandırıyor biz okuyuculara. Kaybolan'da esas kayboluş hikâyesi Hakan isimli karakterin ruhunda, benliğinde cereyan etse de, en az kendisi kadar ana karakter olan Yıldız ve Sonay'ı da dinlememiz gerekiyor. Kırk yaşına bastığı gün kendi hayatına rest çeken ve monotonluğun fişini çeken Hakan'ın geçmişine yaptığımız yolculuk kadar, bu iki kadının geçmişlerine misafir olmamız da elzem çünkü. Her biri travmalarla örülü, bir şekilde birbirine düğümlenmiş üç hayat... Her birinin varoluş sancıları, acıları, hayal kırıklıkları tüm benliğini esir almış, yaşamak denilen çetin yolu düşe kalka, dizleri kanaya kanaya yürüyen, bazen yorulup bir ağaç gölgesine sığınırken, bazen de fırtınaya karşı kaya gibi sert durmaya kararlı üç karakter... Bu üç karakterin kendiyle, yaşamla, sevdikleriyle imtihanı ve mücadelesi... Nereden tutsanız dram, nasıl baksanız yürek yangını... Kimi dinleseniz ona hak vereceksiniz belki de. Bu kitabı okurken kendi içsel yolculuğunuzda "kaybolmaya" da hazır olun.
Karakter çözümlemelerine ayrı, kurgu ve olay örgüsüne ayrı, günümüz insanının samimiyetsiz ilişkilerine yaptığı taşlamalara ayrı hayran kaldım. Üstelik sürpriz bir sonla da taçlandırmış bu hüzünlü hikâyeyi yazarımız. Yani sevgili Tarık Tufan yine yapmış yapacağını. Ayrıca "Düşerken" romanındaki iki ana karaktere kurgunun içinde bir bölümde selam çakması da yüzümde kocaman bir gülümsemeye sebep oldu. Lütfen kaydedin ve okuyun bu kitabı arkadaşlar, pişman olmazsınız.
·
254 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.