·364 syf.····Okunma: 19 Ocak 2025 16:36 Kitabin tek iyi yanı cok hizli okunabilir olmasi. Birinci kitaptan bin kat daha kotuydu. En azindan orada bir gizem bir belirsizlik vardi ve merakla birlikte okuyabiliyordunuz. Fakat bu kitapta kurgu o kadar sallanmis ve o kadar bostu ki hic begenmedim.
Kitabın sonu hicbir yere baglanmadi ki bu tarz kitaplarda bir yere baglanmasi gerekir cunku ana konu olan veya olmayan seylerdir. Anil ve Ozgur'un iliskisi uzdu ve beklenmedikti. Kitapla ilgili rahatsız oldugum seylerden digeri de bi yerden sonra herkesin Yosun'a donusmesi. Ozgur de Anil da butun karakterlerini unutmuslar ve bir anda Yosun olmuslar. Oyle ki herkes herkesin cumlesini soyleyebilir yani bir ayrim yok hepsi ayni kisi gibi. Bay K nin yirtik dondan cikar gibi cikmasi. Ayrica onun bi seyler hissetmeye basladi ayagina agliyor gibi olmasi falan baya kotuydu.
Özgür ölü kalsaydi daha cok begenirdim. Kitabin yarisinda zaten Yosun kafayi yiyip Ozgur yasiyor, Ozgur nerede, Ozgur'u bul, Ozgur seni cok seviyorum kafasinda takiliyor. On kere falan yasaniyor bu en az. Ozgur zaten apayri bi kafa. Ozgur boyle biri miydi allah askina. Kisacasi o kadar kötüydü ki kitap bittiginde bile bittigini anlayamadim. Ve en sondaki sahne hayatimda okudugum izledigim iliski dinamigi acisindan en kotu "romantik" sahneydi. Rezalet