#Alıntılar
”... doğa kadar derin ve fakat doğadaki sevginin sıcaklığından da bir o kadar yoksun bir bakış.”
”nefret dolu sözlerin yüreğime kurşun gibi işledi ama onlar da ben göçüp gidince kaybolacaklar.”
“Gün ışığı kadar güzeldi ve öylesine ışıldıyordu ki biraz daha parlak olsa göz kamaştırabilirdi. “
”Bırak, parmaklarım seni hiç incitmeden çiçeklerini koparsın da yüreğimin üstünde saklayayım onları...”
•
Kitabın yazarı Nathaniel Hawthorne, romantizm ve gotik akımlarının Amerikan edebiyatındaki en ünlü temsilcilerindendir.
Tıp öğrencisi Giovanni’nin bitkiler ve çiçeklerle dolu bahçede gördüğü Rappacci’nin kızı Beatrice’e aşık olmasıyla hikaye başlar. Bitkilerin dört bir yandan adeta fışkırdığı bu bahçe ürkütücü bir güzelliğe sahiptir; tıpkı Rappaccini’nin kızı Beatrice gibi. Kentteki herkesin çekindiği profesörün göz kamaştıran bitkileriyle yaptığı deneyler ve ürettiği iksirlere pek aşina olmayan Giovanni, çok geçmeden bilim, aşk ve büyünün birbirine karıştığı karanlık bir hikâyenin parçası olur. 
Nathaniel Hawthorne anlatımında sıklıkla sembollere de yer verdiği bu kısa öykü sayfalar ilerledikçe daha etkileyici ve ürkütücü bir hal alıyor.
Can Yayınları'nın "Kısa Klasikler" serisinden bir kitap olan bu eseri, ilgisini çeken herkese öneririm. Bir oturuşta rahatlıkla bitirilebilecek bir hikayeydi. Yazarın özellikle betimlemeleri çok iyiydi.
Nathaniel Hawthorne anlatımında sıklıkla sembollere de yer verdiği bu kısa öykü sayfalar ilerledikçe daha etkileyici ve ürkütücü bir hal alıyor.
Can Yayınları'nın "Kısa Klasikler" serisinden bir kitap olan bu eseri, ilgisini çeken herkese öneririm. Bir oturuşta rahatlıkla bitirilebilecek bir hikayeydi. Yazarın özellikle betimlemeleri çok iyiydi.
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.