Kitap minik güzel cümleleri afilli anlaması bazen zor bir kitap. Okunabilir, ne çok sevdim ne de sevmedim diyebileceğim bir eser. Kitaplığimda okumayı unutmuş olduğumdan öylece bekliyormuş degerlendirdim
.
Yazarımız kendini kötümser olarak yazdırmış felsefe tarihine zira dünyayı kötü insanı en mutsuz varlık olarak görüyor.. Mutluluğun neredeyse bir hayal ürünü acıların ise her yerde bizi bekleyen gerçek duygular olduğunu savunuyor. Yanı diyor ki dünyadan beklentilerinizi azaltın. Ne kadar az beklenti o kadar çok mutluluk. Bir yere kadar doğru olsa da ben böyle düşünmek istemiyorum. Çünkü bu düşünce insanı bir kara deliğe sürüklüyor gibi geliyor bana. Yakın zamanda böyle hissettiğim icin net bir şekilde yazıyorum. Duygularımız bizi biz yapan şeyler. Insan me sürekli mutlu olabilir ne de sürekli hüzün duyabilir. Hayatta hepsi birer denge içinde olmalı. Tüm duygularımız yaşadığımız o an içinde gelişen hislerimiz ve ben gülmeyi sevdiğim kadar ağlamayı da sakinliği sevdiğim kadar öfke duymayı da seviyorum. Çünkü hepsi bana ait. Sürekli mutluluğun peşinden koşmak ya da acılara odaklanıp ruhumuzu çürütmek çok anlamsız. Burası dünya geçip gidiyoruz. Mutlu ya da mutsuz her animiz kıymetli. Iyi insan olalım yeter
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.