Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Gündüz Vassaf'ın Yol Arkadaşım (havaalanı yazıları) adlı deneme ve incelemeleri oldu.
Yazardan okuduğum dördüncü kitap, yine ilgi çekici bir konusu var. Havalanlarında beklerken insanların birbirine karşı iletişimsizliklerini anlatır yazar. Havaalanlarında boş zamanlarını değerlendirebilecek pek çok aktivitelerin neden insanlara fayda sağlayacak eğlenceli ve verimli anlara dönüşmediğini bunu değiştirmek için neden hiçbir adım atılmadığını eleştirir. Ve böylesi bir organizasyonlarla neden hâlâ karşılaşmadığımızın sitemini görürüz.
Yazar yer yer anılarını da kurguya dahil eder. Bu bekleyişlerde daha fazla insanı gözlemleme imkânına sahip olur.
Ülkelerin havalanlarında vatandaş ayrımının çokluğundan, tipini, ismini beğenmemeleri keyfiyetle alıkoydukları kişilere terörist muamelesi yapmalarının serzenişinde bulunur.
Din, politik, mimari, ölüm gibi pek çok olguyu da içinde barındırır. Yine katılmadığım görüşleri de olsa bir bütün olarak baktığımda ilgi çekici ve keyifli bir okuma oldu diyebilirim.
#kitapalıntıları :
Önce savaşta olduğumuzun farkına varacağız ki bitmesini isteyelim.
Savaşların çoğu kendiliğinden sönen orman yangınları gibi. Hala son kurşunları bitene kadar savaşanlara kahraman gözüyle bakıyoruz.
Uçak iş adamları için büyük kolaylık. Peki ya bizim için? Havaalanları da içine sardalya gibi dizildiğimiz uçaklar da bir an önce kurtulmak istediğimiz yerler. Daha ne kadar katlanacağız bu işkenceye? Üstelik her birimize potansiyel terörist gözüyle bakan kendileri terörist devletler.
Önemli birisi olmanın patolojisinde vurdumduymazlık var.
Ama yoruyor bakmamak, gördüğünü algılamamak, gördüğüne duyarsızlaşmak.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.