Herhalde insan yapısı gereği doğaya uygun değil. Karşısında el değmemiş bir doğa bulursa o doğadaki yaşam ona yorucu gelir, dolayısıyla daha iyi bir duruma getirmek için o doğayı bozar. Onu iyileşitirince yani bozunca, bozulmamış bir doğaya özlem duyar. Aynı şey duygularımız için de geçerlidir onları nasıl kullanacağımızı bilemeyiz. Hiçbir şey olmazsa canımız sıkılır, bir şey olursa da hemen fazla yüklenildiğini düşünürüz.