İlk kitapta ilk sayfadan itibaren tüylerim diken dikendi ama bu kitapta sanırım ikinci kısımda uçuşa geçtim gibi hissediyorum. Bu yüzden de ilk kısımlar böyle bence birazcık fazla sular seller gibi okunuyordu. Hatta bir ara korktum dedim ki 'Böyle rahat rahat, hızlı hızlı okuyoruz ama inşallah böyle bitmez..' Sanırım 5 dakikada 20 sayfa okunur. Neyse ortalara geldim ve hop anlatıcımız, kitabın seyri ve işler değişti. Heyecan arttı ve beni bir merak sardı. İlk baştaki bana göre aşırı olan akıcılık olumlu düzeyde azaldı ve artık olayı çözümlemeye başladık. Her sayfada 'Aha bitti!' dedim. Yazar 'Yook olmazz, daha bitmedi!' dedi. Yani son sayfada bile bir bomba saklıydı. Hele sonlarda cidden yerimde duramıyordum. İlk kitap benim için hep ilk sırada ama bu da çok keyifli ve bence eğlenceliydi. Ben ilk kitapta dram yüklü, tüyler ürpertici bir gerginlik hissederken, ikinci kitapta ise daha eğlenceli-heyecanlı bir gerginlik hissettim...