İlyas Əfəndiyevin həmişə əsərlərini sevərək oxumuşam. Bu əsər tamam başqa idi deyə bilərəm.
Əsərdə hadisələr yetim, yalqız olan Nuriyyə xanımın öz ayaqları üzərində durmağı, bu yolda keçdiyi yollardan bəhs edir. Əsərin hər bir obrazı canayaxın idi amma Nuriyyə obrazı çox təsirli idi. Əsl Azərbaycan qadını idi. Kitabı oxuyanda sanki özüm də orda idim və özüm də onlarla bərabər o hisləri yaşayırdım. Uzun müddət təsirindən çıxa bilməyəcəm.
Hər bir kəsə bu kitabı oxumağı şiddətlə tövsiyə edirəm... Peşman olmayacaqsınız.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.