Sizi içine çekecek sıcacık bir iyilik hikâyesi
Koşmayı bırakıp sakince yürümeye başladım. Arkadaşlarım da beni taklit etti. O anda sanki tek bir beden olmuştuk. Nefesimizin normale dönmesini bekledik. Nefesimiz düzelmişti ama adrenalin seviyemiz sürekli yükseliyordu. İçimden sürekli "Bu ülkenin güzel çocukları için bunu yapmalıyız." diyerek kendimi motive etmeye çalışıyordum. Bununla birlikte ne tür bir risk aldığımızın da farkındaydım. Arkadaşlarıma seslendim: "Ya şimdi ya hiçbir zaman!"
"İyilik bizi birleştiriyordu. İyilik bizi dönüştürüyordu. İyilik dünyayı bambaşka, yaşanabilir bir yer yapıyordu. İyilik dünyayı renklendiriyor, çiçeklendiriyordu. Bunlar ne güzel şeylerdi."
·
169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.