because she seems slightly… unhinged.Edebiyat
Yeri geldi ne okuduğumdan şüphe duydum yeri geldi kendimi gülerken buldum. Ana karakterimiz, Greta, terapist seanslarını transkriptlerini yazarken danışanlardan birine takıntılı hale geliyor ve hikaye buradan sonra absürtlüğün doruklarına çıkıyor. Yazar, kara mizahı öyle iyi kullanıyor ki, bazı sahnelerde kahkaha atmaktan kendinizi alamıyorsunuz, (ve çoğu zaman neye güldüğünüzü anlamıyorsunuz) ama bir yandan da karakterlerin ne kadarının gerçek olabileceğine karar vermeye çalışıyorsunuz
Karakterler tamamen kusurlu, ama bu onları daha da insani (kısmen) ve ilginç yapıyor. Her biri ayrı bir kaos kaynağı, ama bir şekilde her kaos kendi içinde (kısmen) anlam kazanıyor. Hikaye ilerledikçe komedinin yanında beklenmedik bir derinlik de ortaya çıkıyor. Aşk, kimlik, yalnızlık gibi temalar zekice işlenmiş ve bu, kitabı sadece eğlenceli bir roman olmaktan çıkarıp çok yönlü bir eser haline getiriyor.
Bazı sahneler gerçekten fazla uçuk ve çılgındı. Bazıları da ekstrem denilebilecek kadar şiddet içermesi, bu kitabın tuhaf dünyasına tam oturuyor mu emin olamadım. Hem mizahi hem de duygusal bir denge kurmayı başarıyor, ama böyle kaotik zihinlere sahip karakterleri anlamak için biraz sabrım denenmiş gibi hissettim. Son olarak, her şey bir yana, okuduğum en “unhinged woman” kitabıydı.
PS. Jenny Hval ya da Ottessa Moshfegh sevenlerin bir şans verebileceğine inanıyorum, “gariplik” seviyesi benzer geldi.
·
146 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.