Kitapta 13 öykü ve bir masal var. Aslında masal. Gerçeğe yakın..
Neden bir tane masal da diğerleri öykü şeklinde yazılmış yazar tarafından? (Sormak isterdim bunu)
Peki kitabın adı neden Kahramanlar Hep Erkek?
Erkekler kahraman olmayı mı isterler, yoksa öyle mi olmak zorundadırlar? Yoksa hep kahraman mıdır erkekler? Veya tam tersi aslında kahraman olanlar kadınlar mıdır?
Yazar her öyküde bir kadın hikayesi paylaşıyor..
Dizi izler gibi okudum :)
Her öyküde bir parça kendinden bir şeyler yakalamak mümkün. Belki!
Kadının özgürlüğü, özgürleşmesi meselesi..
Neresinden tutalım bunu? Cinsellik konusundan mı? Bu ülkenin kadınının temel problemi bu olabilir mi? (Yazar burdan tutmuş, kadın da aldatır, kadın da bırakır, kadın da bosverir)
Ona gelinceye kadar, derdi yaşamak önce.
Ölmezse, bunu da dert edinebilir.
Çalışma hakkı, sonra bu gelir.
Evlenmeme hakkı.
Sokakta dolaşma hakkı.
Tek başına yaşama hakkı.
Belki de bunlar da konuşulmalı.
Anadolu kadını dışında anlatılan bu kadın portresi bana bomboş geldi.
Virginia Woolf'un eğitimle doldurması gerektiğini öngördüğü kadın tasarımı, burada ki öykülerin her karakterinde tek bir yere çıkıyor gibiydi.
Kadın ve erkek ilişkileri, kadını yüceltmek böyle olmaz..
Gerçek kadın kahraman hikayeleri aradı gözüm okurken..
Yer yer hak veriyorsunuz okurken..
Kadınlar evlenince daha yalnız bırakılıyor.
Çocukları oluyor etrafında, erkek hep sıkıntısını atmak mecburiyetinde. Kadının sıkılmaya hakkı yok.. Bu tarz örneklere hak vermemek elde değil.
Evlenince sanki partnerler önce konuşmayı bırakıyor sonra birbirini anlamayı.
Sonrası da geliyor ardı sıra.
13 kadın öyküsü...
Gazete haberlerini susleyenlerini okumak isterdim.
Bir beklentiye girmeden okunmalı.
Keyifli okumalar şimdiden.
·
210 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.