Lena benzer bir kaderi paylaşan baba-kız hikayesi. Her baba-kız ilişkisi özeldir ama bu hikayede Lena ve Yaman’ı özel kılan bazı noktalar da var. Yaman nazik, istediği hayatı yaşayabilecek güce sahip bekar bir adamken bir çocuk evlat edinmeye karar veriyor. Tabii bunun için bir sürü testten geçmesi, bir sürü şartı sağlayabiliyor olması gerekiyor. Zorlu bir süreçten sonra 4 yaşında minik bir kızı oluyor Yaman’ın: Lena. Lena ile el ele bir hayat yolculuğuna atılıyorlar ve bu yolculukta çok da güzel dostları var -Gölge’yi de unutmamak lazım tabii- . Lena ile Yaman hem ilaç oluyorlar birbirlerine hem de umut. Yaman’da bir huzursuzluk var ve bu tüm kitap boyunca kendini belli ediyor. Bir süre sonra Lena’nın babasına çok kızgın olduğunu da okuyunca nedenini merak etmeden duramıyorsunuz. Kitabın akıcı olmasını sağlayan özelliklerden biri de bu “merak” idi bence.
Bölümlerin numaraları çok farklı ilerliyor. Yaman’da geri saran bölüm numaraları Lena’nın bölümlerinde normal seyrinde. Yaman geçmişten alıp anlatırken Lena “sonra”yı anlatıyor. İki taraftan da kuşatıyor hikaye okuyucuyu
Kitapla ilgili tek eleştirim Yaman’ın duyguları tüm samimiyeti ve detayları ile anlatılırken Lena’nın hissetiklerinin biraz daha yüzeysel anlatılması olabilir. Yaman’ın hissettiği babalık duygusu, Lena’nın ona hissetirdikleri çok samimi, çok sıcak anlatılmıştı gerçekten.
Kitabın dili de gerektiği kadar sanatsal gerektiği kadar samimiydi. Sade ama özenli… duyguları okuyucuya hissettirebilen kararında bir edebi dil. Kısacası bittikten sonra aklımın bir köşesine bir parçasını bırakan, keşke bitmeseydi dediğim kitaplardan oldu Lena @lunayayinlari #lena
·
48 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.