On Dakika Otuz Sekiz Saniye...
Elif Şafak, okumaktan keyif aldığım yazarların başında gelir. Kurgusu, olay örüntüsü, kişileri gerçek hayattan alıyor oluşu, dönemin siyasi-sosyal-ekonomik ve daha birçok gerçekliğine ayna tutuyor oluşuyla her zaman yeri ben de ayrı olan bir yazardır.
Söz konusu romanda da ele aldığı konu her ne kadar kurgudan ibaret olsa da, hepimizin bildiği gibi hayatın tam da içinde olan olaylar aslında.
İstanbul...Osmanlı Devletin'e yıllarca başkentlik yapmış, her metrekaresinde tarih kokan kadim şehir.
Ve fakat bu güzide şehrin arka sokaklarında yitip giden hayatlar...
Leyla ve diğerleri hem bu kadar hayatın içinde olup, hem de toplumdan ötekileştirilen kimsesizler...
Ve bir kez daha anlıyoruz ki kötülük her yerde elini kolunu sallayarak geziyor.
Romanda en çok kanımı donduran olaysa, 43 evet tam 43 yaşında ve kahretsin ki öz amcası tarafından 6 yaşındaki bir kız çocuğuna reva görülen ona dayatılan ahlaksızlıklar oldu. Adına toplum baskısı denip bir canın nasıl da hiçe sayıldığına şahit olduk.
Güvensiz kalplerimizi haklı çıkartan bir eser olmuş yine. Şafak yazınca kitap akıyor ama bittikten sonra etkisinde çıkmak. İşte bu oldukça zor!
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.