kitabı bitirdiğimde “yuh ben ne okudum şimdi?” yorucu ama bir o kadar da tatmin ediciydi. gerçekten yoruldum okurken ama yazarın dilinden değil. hatta yazarın dili akıcıydı ve okutturuyordu kendini. güzel ve günlük bir dili vardı. sanki okumuyormuşum da direkt izliyormuşum olanları gibi hissettim. frances’in bakış açısıyla okuyunca çoğunlukla onunla empati kurdum. yaşadığı hisleri çok güzel anlatmıştı rooney kitabında. yorulma sebebim özellikle nick ve frances’in ne istediğini bilmemesiydi ve okurken sürekli “eh yeter be bi karar verin.” dedim. ama bunu derken bir yandan da anlayabiliyordum işte değişik. normalde olsa onaylamayacağım şeyleri (ki hala da onaylamam) rooney öyle bir sunmuş ki dümdüz okudum. çünkü bu şeyler üzerine düşünmeyi sağlıyor. gerçekten ilişki yazımı ve o ilişkileri kompleksleştirmede çok başarılıydı.
kitap daha frances’in hikayesine odaklı ve cidden yer yer çok üzüldüm. çocukluğunda ailesiyle yaşadıkları çok yıpratmıştı onu. daha sonra yabancı olduğu bir çevrede buldu kendini. bilmediği hayatların içine girdi. yer yer kendini kaybettiğini hissetti ama aksine bu karşılaştığı yeni durum kendisini keşfetmesini sağladı. her insan gibi ve çevresindeki herkes gibi ‘hatalar’ yaptı ve bu hatalarla birlikte farkındalıklar yaşadı. özellikle kilisede yaşadığı özfarkındalık anı okurken çok hoşuma gitti benim.
bobbi’nin yer yer güzel tespit ve bakış açıları vardı. ama bobbi’nin bütün bunlar olurken yaşadığı ve hissettiği şeyleri de bilmek isterdim. özellikle melissa ile ilgili başta sahip olduğu çok iyi izlenimlerin nasıl değiştiğini bilmeyi isterim.
evet karakterler çok yorucuydu ama insani yönleri çok iyi bir şekilde yansıtılmıştı. tamamen siyah veya beyaz değillerdi. bu da üzerimde tanıdık bir etki bıraktı.
normalde belirsiz sonları sevmem ama bu son beni tatmin etti diyebilirim. zaten sonlara doğru kitapla ilgili fikrim daha olumlu bir hal aldı. modern ilişkilere ve toplumsal olaylara güzel bakış açıları getirmiş rooney. kitaptan aldığım dersi soracak olursanız: söyleşide tanıştığın evli çiftten uzak dur.
·
93 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
