Acıların hayata tutunuş seremonisi diyebiliriz. Hayatımı sorgulayıp mutlu olduğum şeylere göre yoğrulmadığımı acı bir tecrübe ile dönüm noktalarımı yaşadığımı fark ettiğimde acının hayatımız üzerindeki en temel duygulardan biri olması kaçınılmaz geliyor zaten. İkinci bölümde psikoanaliz ve logoterapi yaptığı kısınları anladığım pek söylenemez. O konudaki yetersiz bilgim ile son yirmi sayfası açıkçası biraz sıkılarak okuduğum bir kısım oldu ancak otobiyografisini ve iyi ki bunu roman olarak değil de bu şekilde okuyuculara aktarmış dediğim bir kısımdı. Bir anlam arayışındaysak acılarımıza bakalım. :/)
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.