• her şeyden önce öyle bir kitap okudum ki her saniyesinde Atatürk’e, cumhuriyetimize şükür ettim. iyi ki Atatürk’ümüz var
“çünkü bir toplumun kadınları eğitimsiz olduğu sürece başarılı olma şansı yoktur, leyla. hiç yoktur”
Hosseini’nin kalemi der susarım.
kalem, kalem değil bir hançer. o kalemden geçen her kelime, her cümle saplandığı yerde kalır, kanar, acıtır.
“okudum bitti” yazarı değildir çünkü Hosseini biten veya bitecek olan olayları yazmaz.
gözümüzün önünde olan, haberlerden okuduğumuz, kimimizin yaşadığı, kimimizin de yaşamamak için dua ettiği olayları kaleme alır.
bu romanında kendi öz vatanı Afganistan’ın önce sovyetlerle, sonra kendi içlerinde kendi kanlarından olan iktidar için savaşanlarla ve en sonda da talibanla var olmuş bundan çok uzak bir zaman önce değil sadece 20 yıl önce olan savaşı kaleme alır.
bu savaşta iki kadın olan Meryem ve Leyla’nın acılarını, yaşamak ve yaşatmak için savaşmalarını okuyoruz.
tüylerim diken diken olarak, gözlerim dolu dolu, Gazze’de şu anda devam eden iç savaşı hatırlayarak, oradaki insanların “acaba onlar da böyle şeyler yaşıyorlar mı?” diye sorarak ve en kötüsü de kendime sorduğum sorunun cevabını bildiğim için içim yanarak okudum.
okudum ve bitmedi, bitmeyecek de. gücün tadını alanlar, eli kana bulananlar, kimsenin gözünün yaşına bakmadan sadece kendi egolarına göre hareket edenler var olduğu sürece bu savaş devam edecek.
Allah yardımcımız olsun.
#khaledhosseini #halidhüseyni #binmuhteşemgüneş #kitaptavsiyesi
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.