Yaşadığı dönemde çokça tartışılan, yanlış bilinen, az sevilen Kazancakis kitabın önsözünde samimiyetle şöyle der; “Bu ihtiyarla çok geç karşılaşmıştım ve hala içimde kalan, kurtulabilecek şeyler çok azdı.” Bu cümlelerden de anlıyoruz ki hayatında değiştirmek istediği, belki de yanlış tanınmasına sebep olan şeyler vardı. Kitaptaki yazar karakteri ile bu çerçevede özdeşleşmektedir.
Nikos Kazancakis 1957 yılında hayatını kaybeder. Aforoz edildiği için Ortodoks kilisesi tarafından mezarlığa gömülmesine izin verilmediği için Girit’i çevreleyen Kandiye’deki Venedik surlarının altına gömülür. Mezar taşında şu cümle yazmaktadır;
“Hiçbir şey ummuyorum, hiçbir şeyden korkmuyorum, özgürüm.”