1973-1990 yılları. Şili’de korkunç cinayetlerin baş aktörü bir diktatör, General Pinochet hükümdarlığı var. Binlerce cinayet, işkence, kaçırılma, kurşuna dizilmeye ev sahipliği yapıyor Şili.
1984 yılında bu zalim devir devam ederken bir adam çıkıyor, Şili Hava Kuvvetleri’nde bir asker ve “Konuşmak istiyorum” diyor bir gazeteciye. İnsanlığa dair işlediği suçlar “Ben İşkence Yaptım” başlığı ile bir dergide yayınlandığında yazarımız henüz bir çocuk. Ama bu konu ve adamın yüzü, yazarın yetişkinliğinde, yazar ve belgeselci olarak kariyerine musallat oluyor.
Yıllar sonra Fernandez işkence eden bu adamı, arşivlerin ulaşamayacağı yerlere kadar takip eden müthiş bir araştırmaya girişiyor. Ve tarihin o bilinmeyen boyutuna; ulaştığı gerçekler ve gerçeklerle harmanlandığı harika kurguyla bizi de davet ediyor.
Küçükken gözlemlediği, mahallesindeki olaylardan şahit olduğu anıların empatisiyle, bizi bu hikayeye büyük bir ustalıkla dahil etmeyi de başarıyor
Veda Etmiyorum ile aynı amacı güden bu kitap, yaşananların acı yüzünü okuyucuya aktarmakta çok daha başarılı bir anlatım ve dil kullanmış bana göre. Yaşanılanlar, işkence yapan adamın itirafları, yazarın yaşanan olayları açıklarken girdiği o duygu ve açıklamalar, hepsi birden bu olanlara derin bir üzüntü hissetmemi sağladı. Haksızlığa uğrayan, öldürülen binlerce insanın bireysel hikayeleri, o insanları tanıyıp kaybetmiş gibi hissettirdi. Yazarın anlatımını, bu davayı aktarmak için seçtiği yolu ve kurguyu çok beğendim. ️️️️
İşkence yapan adamın itiraflarından sonra verdiği isimlerle bazı davalar açılıp, olaylar aydınlatılırken, hakkında 3550 insan hakları ihlali olan Pinochet’in başına neler geldiğini sonda anlatmış yazarımız. Binlerce insanın vahşice öldürülmesi emrini veren bu adamın hakettiğini bulduğunu okumak isterdim ama ne yazıkki bu son beni kahretti. Okunsun
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.