Okuyan bir insan, iki insan eder
Zihin dünyamızın da duyuları vardır. Her kitap içinde görsel bir şöleni, aromayı, dokuyu barındırır. Bizse o sözcükleri okuduğumuz anda o dünyayı canlandırmış oluruz. Hissederiz. İnsanların kitap seçimleri de bu yüzden çeşit çeşittir. Her kitap her damağa uymaz.
Bu kitaba gelecek olursam daha ilk sözcüğüyle beni içine hapsetti: Adıyla. Zenginliklerimiz gerçekten zengin bir isim. Ve okuduğumda hiçbir şekilde maddiyatla tınlamadı.
Arka kapağını çevirdiğimde ise beni daha çok çekecek şeylerle karşılaştım: Birbirinden ünlü yazarlar, bir kitapçı ve Cezayir tarihi. (Kuzey Afrika ülkelerine karşı her zaman bir zaafım olmuştur. Hatta Sözlerin Ağırlığı'nda Leyland'ın Akdeniz dillerini öğrenme tutkusunu da çok sevmiştim. Zenginliklerimiz' de şöyle bir alıntı geçiyor: "Burası bir kütüphane, bir kitapçı, bir yayınevi, ama her şeyden önce edebiyatı ve Akdeniz'i seven dostlar için bir buluşma yeri olacak." Sayfa 32. Ahh bu denk gelişler! )
Ve hemen kitaba başladım. Cezayir sokaklarına bir rehberle birlikte giriş yaptım. Yazar kaybolmamamızı istememiş. Hoşuma gitti bu durum.
Okudukça daha çok çekildim. Çünkü sevdiğim tüm özellikler bir araya gelmiş gibiydi: Günlükler, şimdiki zaman anlatımının kullanıldığı sayfalar, geçmiş ve gelecek arasında seyahat, yayıncılık ve zorlukları. Aynı zamanda bir biyografi kitabı diyebiliriz. İncecik ama dolu doluydu. Çok keyif aldım. Bu demek değil ki kitap güllük gülistanlık. Hayır. Acı bir sömürge tarihi de okuyoruz. Tavsiye ederim. Ben çok sevmiş olsam bile beklentiyi yükseltmek istemem. Sadece sevdiğim bir tarz olduğundan biraz coşkuluyum. Eğer benzer önerileriniz varsa duymak isterim. Keyifli okumalar.
··
216 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.