15 yaşım, herkese özlemle anlattığım kitap. Kimse bu kitabın bendeki yerini anlamayacak/anlayamayacak. Bekledim, yıllarca bekledim ve Doğanın o beklemelerini gözümde hiç yaş dinmeden okudum. Çok ağladım çok... Çok şey öğendim. Bittiği için ise üzgünüm aynı zamanda buruk bir mutluluk yaşıyorum. Sona yaklaştığımda aslında her şeyin yeni başladığını fark etmem beni rahatlattım. Teşekkürler Öznur çünkü sonu diğer türlü bitseydi dayanamayacakmışım onu anladım. İnkardan hala çıkamamıştım. Hiçbir kitapta ağlamadığım kadar ağladım ve 15 yaşımdaki Aysima artık büyüdü, yarım bırakmadığın için teşekkürler.
Spoiler İçerir (ciddi oranda)
Kitabın biraz etkisinden çıktıktan sonra yazmak istedim. Kitabın başlangıcı Edizin duyguları, düşünceleri olması o kadar mutlu etti ki. Yine de kafama ilk başından beri seviyormuşsun neden bu kadar şey yaptın sorusunu her zaman zihnimde duracak bunun cevabını bulamadım. Yazılanlar, okuduklarım bu sorunun cevabı olarak kabul edemiyorum. İki defa belki de daha fazla okumam gerektiğini hissediyorum. Uzun süre sonra 3. Kitabı elime aldığım için, acaba ilk iki kitapta bağlantı sorunu yaşar mıyım diye düşündüm ama sadece bir olayda yaşadım diğer olayları gayet hatırlatıcı sayfalar vardı. Gece’nin Doğaya söylemleri gerçekten çoğu söylemlerini okumadan geçtim Edizi çok koruması buna da tamam, sonunda Gece Edizin intihar ettiğine nasıl inandı, inandı mı yoksa Doğayı inandırmak için inanmış gibi mi yaptı? Şimdi kitapta Hakanın yeri yadsınamaz. Sonunda Hakan artık yollarımız ayrılıyor, son kez yardım edeceğim dedi. Tamam bundan sonra Ediz ve Doğanın akıbeti hayallerimde bile düzgün olmuyor, gitmiyor. Keşke yurt dışına çıksalardı zihnimde onları kimsenin tanımadığı bir yerde yaşamaya devam ettiklerini o kadar iyi devam edecekti ki. Fakat Türkiye’de herkes yüzlerini tanıyor. Nasıl olacak, nasıl yaşayacaklar… Doğanın babasıyla kurduğu bağ aslında Ediz de bir bakıma babasıyla kurduğu bağ ile benzer olduğu için birbirlerini anlamaları bana içten içe huzur veriyor. Ergenlik zamanlarımdan beri okuduğum sosyal medya da lanse edilen klişeler “wattpad erkeği…” gibi asla o tarafta olmadım çünkü olmayacağını, yazılanların sadece bir karakter parçası olduğunun bilincindeydim ve o zamanda bile farklı yönlerden sorguluyordum yaşım ilerledikçe sorguladığım alan şu oldu. Acaba cidden senin gözlerine, mimiklerine bakarak anlaşa bileceğin biri var mı? En çok bunu sorguladım ve cevabını alamayacağım bir soru daha ortaya çıktı.
·
197 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.