İkinci kitap oldukça heyecanlı bir yerde bitmisti, bu yüzden üçüncü kitap da aynı heyecanla, yüksek tempoda başlar diye düşünmüştüm ama kitabın yarısından fazlası durgun ilerledi.Hatta o kadar durgundu ki okumayı bıraktım ve yaklaşık bir sene sonra tekrar elime aldığımda mecbur tekrar baştan başladım.Bu sefer kendimi zorlayıp sıkılsam da okumaya devam ettim ve bittiğinde iyi ki zorlamışım dedim.
Öncelikle bütün bir kitap "Poppy ne?" sorusuna yanıt arıyoruz. Her kafadan başka bir ses, başka bir teori çıkıyor ve bir süre sonra "Hızır idi Yunus idi" muhabbetine dönüyor iş ki beni en çok sıkan şey de bu oldu.Bir diğer şey de Casteel ile sıfır heyecan ilişkileri... Sorunsuz, mıç mıç ilişkilerini okumak bir süre sonra o kadar sıktı ki smut kısımlar dahil ikilinin olduğu bölümleri atlaya atlaya okudum. Ben biraz olay istiyorum. Sürekli aşkım canım muç muç nereye kadar? Bir yenilik gelmeyecekse yan karakterlere çalkantılı aşk hayatı yazsın bari yazar da modumuzu bulalım...
Kitabın sonlarına doğru bütün aile ağacı ve kimlik bunalımları çözüme ulaşıyor çok şükür ve kitap okuması güzel bir hale geliyor gelmesine DE yazar bir noktada o kadar abartmış ki "e yuh be kardeşim yeşilçam mı burası??" dedim.Yine de finali çok iyiydi, hakkını yemeyecegim, kitabın puanını bayağı yükseltti.
8/10
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.