Yüzün sesin olmaksızın filizleniyorsun kalbimde
O sırada efsanelere bürünmüş mucizeler gibisin bende
Ah ansız gidişlerin
Beni toprak sıcağı kahverengi gözlerine hasret edişlerin
Kum rengi saçlarında esen rüzgâr
Gökyüzünün sonsuzluğu ve bulutlar
Terk edince bu diyarı yavaş yavaş sende gitmeye yelteniyorsun
Tıpkı beyaz bulut ellerin gibi
Ah ansız gidişlerin
Kapat kapıları eşsiz kar tanelerine aldanma
Sen en iyisi kal yanı başımda sessizliğinle çağır turnaları
Turnalar gidiyor sen de gitmeye yelteniyorsun.
Mucizevi kelimeler bırakırken yerini efsanelere
Kahverengi gözlerinide alıp gidiyorsun benden