Doğa aşkıyla şehirde büyüyen bir çocuk olarak okurken o kadar dolu dolu hissettim ki bunu nasıl kelimelerle anlatabilirim bilmiyorum. Gezme anlayışı park, bahçe olan, sürekli durup gökyüzüne bakan, gözlerini kapatıp rüzgarla konuşan, odamda uzanırken kendimi ormanda hayal eden, parklara gidip ağaçlara sarılan o deli olarak gerçekten kitapta kendimden çok şey buldum. Bir kültürün benim garip huylarımı felsefe edinmiş olması açıkçası beni şaşırtmadı değil. Bana kimi yerlerde farklı bakış açıları sunmuş olmasını da çok sevdim. Bu kadar minik ve kısa bir kitaba bu kadar dolu dolu cümleler sığmış olması da bir ayrı güzeldi. Kime, neye inanırsak inanalım dünyanın ve bizim geri kalan ömrümüzde, yıllarımızda bir bütün olduğumuzun, doğanın da bizim bir parçamız ve bizim de doğanın bir parçası olduğumuz gerçeğinin farkında olarak yaşamamızı kalbimin en derinlerinden diliyorum. Kitapta da dediği gibi "Bırakın size deli desinler, ama gidin bir ağaca sarılın, yaprağını öpün. Çünkü bizi bir tek sevgi kurtaracak."
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.