Cesare Pavese aslında güzel bir noktadan yakalayabileceği konuyu, monoton ve karmakarışık bir anlatımla değersizleştirmiş.
Eserde, siyasi görüşünden ötürü demir parmaklıklar arkasında kaldıktan sonra sürgüne gönderilen Stefano’nun ait olduğu topluma geri döndüğündeki yalnızlığına ve bu doğrultuda karmakarışık zihnine ve ayak uyduramadığından bocalama evresine şahit oluyoruz. Hani uzun süre toplum içine çıkmazsınız ve sizden bağımsız hayat devam eder, her şey değişir de siz ne kadar çabalasanız da bir yerden yabancı kaldığınız insanları ve akıp giden zamanı yakalayamadığınızın farkına varırsınızya işte kitabın konusu tam da bunun üzerine.
Konu güzel ama malesef anlatım çok sıkıcı.
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.