Bir otobiyografi olan bu kitabı okumakta baya zorlandım çünkü yer yer güzel olsa da genel seyri çok sıkıcıydı. Adam suyu arıyor ama suyun ne olduğundan çok da emin değil. Su Turan ideolojisi olarak başladı sonra kominizime döndü inkılapçı oldu bol bol geri kalmışlığı yerdi en sonunda suyu güzelce bir çiftlikte ağaç gölgesinde çiçeklerin açtığı kuşların öttüğü bir mekanda buldu :) ve suyun ne olduğu konusuna gelince aradığı suyun bazen bir hayal bazen bir aşk bazen bir ideoloji olduğunu bazen kaybettiğini bazen bulduğunu sandığını ama hep aradığını dile getiriyor. hayatıyla ilgili kısım bu kadar gerisi hep tarihi olayların aydemir gözünden anlatımı :) kitapta en hoşuma giden gerçekçi kısım Aydemir siyasi suçlardan ötürü hapisteyken kendisi gibi kominist bir doktor adayının konuşurken mangalda kül bırakmayıp haktan adaletten halkların eşitliğinden dem vurup koğuşa getirilen en konforluğu yatağı kimseye kaptırmamasıydı :) ideolojiler kişi nefsinin karşısında aciz ve insan elinde çöptür ... :) ne diyordu Cemil meriç " izmler idrakimize giydirilmiş deli gömlekleridir " itibar etmeyiniz efendim :)
tarihi olayları okumak beni sıkmaz diyenler okusun çünkü güzel ama beni sıkıyor çünkü anlatılan olayları biliyorum temcit pilavı gibi boyuna aynı şeyler :)
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.