İlk kez Platonov okudum.
Dili kullanmayı iyi bildiğini söyleyebilirim. Çevirmen de anladığım kadarıyla başarılı aktarmış. Okuduğum Türkçe metin son derece şiirseldi.
Devrimin okumuş sınıflarının idealleri ile buz gibi halk gerçekliği arasına sıkışmış bir Rusya’yı, Moskova adlı bir kadının şahsında, onun kendine has bir tarzda sevdiği ve her biri onu kendine has bir tarzda seven bir grup erkeğin hikayesiyle önümüze seriyor Platonov.
Platonov bir komünist olduğunu saklamıyor, Homo sum humani nihil a me alienum puto (İnsanım ben, insana ait hiçbir şey bana yabancı değildir) düsturuna imanla bağlı bir metin okuduğumu düşünüyorum. Ancak onun komünizmi, zamanının reelpolitiği ile uyuşmamış, uyuşması da mümkün değil, zira Platonov dünyaya insandan bakıyor.
Dönemin iktidar aygıtı da bunu takdir edebilecek bir kapasiteye sahipmiş ki bu kitap da diğer kitapları gibi ancak ölümünden çok sonra yayınlanabilmiş.
Metinde bir olmamışlık vardı. Yer yer sıkıldım. Yine de iyi edebiyatın peşinden giden dostlara tavsiye edebilirim.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.