Mutlu Moskova
Andrey PlatonovYazar:
Andrey Platonov
Çevirmen:
Günay Çetao Kızılırmak
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Eylül 2012
İlk Yayın Tarihi:
1991
Yayınevi:
Metis Yayınları
Orijinal Adı:
Счастливая Москва
ISBN:
9789753428804
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bizler kadınların göğsünde doğar ve ölürüz.
Platonov, Rus Edebiyatı'nın saklı incilerinden özellikle Can isimli kitabını kaçırmamanızı öneririm.
Yazar Mutlu Moskova ve pek çok eserinde aslında bir sosyalizm eleştirisi çerçevesinde dolaşıyor. Özellikle Mutlu Moskova'da Stalin dönemini ve gerçekle örtüşmeyen Sosyalizm ütopyasını bir kurgu çerçevesinde irdeliyor. Bu yüzden de ülkesinde uzun süre yasaklı yazarlar arasından kurtulamıyor.
Mutlu Moskova, doğar doğmaz kimsesiz kalan bir kızın hazin öyküsü. Çocukluğu, ilk gençliği, hayata atıldıktan sonraki halini görüyoruz. Bu arada bir dönemin Rusya'sının bir röntgenini çekiyor yazar. Dramatik bir kazaya kadar giden ve aşk, sevgi, özgürlük, idealizm ve insan meselesine odaklanan kitap dönem romanı sevenleri keyifle okuyacakları türden.
"Güzün son demlerinde sıkıcı bir gece vakti, karanlık bir adam elinde meşale ile geçti sokaktan koşarak…"
Uzun zamandır okunmayı bekleyen kitabımla Andrey Platonov ile tanıştım. Yazarın oldukça anlaşılır bir dili var ama ben okurken ruhum daraldı. Neticede sevdim mi sevmedim mi aradayım.
Hikaye anne ve babasını kaybeden bir kız çocuğunun etrafında dönüyor. Anne babasını kaybeden, kaldığı yetimhanede Moskova Çestnova adı verilen kızın geçmişiyle ilgili hatırladığı tek şey elinde meşale ile gecenin içinde koşan bir adamdır.
Gençliğinin ilk yıllarında kalacak yeri olmayan Moskova sokakta Bojko ile tanışır, onun çabalarıyla havacılık okulundan eğitim alır, yurda yerleşir ve paraşütçü olur. Sonra bir kaza sonucu parasütçülükten uzaklaştırılır. Başta da söylediğim gibi hikaye Moskova'nın etrafında dönüyor, o dönem Rusyası hakkında bilgi sahibi olurken insanların mücadelesini okuyoruz . Ve Moskova'nın yakınındaki insanların Bojko, Sambikin ve Sartorius...
Yazarın diger kitaplarını da okumak istiyorum, bunda kitap hakkında kararsızlığımın payı büyük.
#mutlumoskova
#andreyplatonov
#reklam degil.
Mutluluk YanılsamasıEdebiyat
Dostoyevski, Tolstoy, Puşkin, Gogol gibi edebiyat devlerinden sonra Sovyet Rusya'da kısırlık hep zihnime takılmıştı. Eserleri yasaklanmış da olsa Andrey Platonov üstadlarının yolunu yer yer çok daha zarif ve ürkütücü çizebiliyor.
Çevirmen Günay Çetao Kızılırmak'ı tebrik etmek gerek okuduğum üç tane Platonov çevirisi olaganüstü bir guzellikte idi.
Roman önceki okuduğum iki eseri olan Can ve Çukur'a nazaran felsefî olarak daha yoğun bir roman idi
Platonov Moskova isminde bir kadın karakter üzerinden aslında ideolojik devletin ciddi çeliskilerini de anlatıyor. Sadece komünizm değil, duyguları yıpratan tüm siyasal ideolojiler düşünülebilir.
Aslında romamdaki karakterler üzerinden inceleme yapilirsa roman çok daha iyi anlaşılır.
Aşk, umut, düşünce gibi konuları oldukça orjinal olay kurguları uzerinden anlatılıyor.
Gerceklikten uzak, hayata karşi bir körlukle bağlanan umutların kırılganlığı.
Doktorun acaba sevsem mi seversem düşünce dünyamda şunları terk etmem gerek endişesi ile aşktan kaçışı aslında modern zamanda aşkın yitirilen akışkan boyutunun bir tavsifu olsa gerek.
Bağırsak üzerinden yapılan ruh tanimlamadi da oldukça ilginç geldi.
Yaşam hakkında yer yer Platonov'a özgü o ürkütücü anlatımlar harikulade idi.
Günay Çetao Kızılırmak'ı tebrik etmek gerek okuduğum üç tane Platonov çevirisi olaganüstü bir guzellikte idi.
Roman önceki okuduğum iki eseri olan Can ve Çukur'a nazaran felsefî olarak daha yoğun bir roman idi
Platonov Moskova isminde bir kadın karakter üzerinden aslında ideolojik devletin ciddi çeliskilerini de anlatıyor. Sadece komünizm değil, duyguları yıpratan tüm siyasal ideolojiler düşünülebilir.
Aslında romamdaki karakterler üzerinden inceleme yapilirsa roman çok daha iyi anlaşılır.
Aşk, umut, düşünce gibi konuları oldukça orjinal olay kurguları uzerinden anlatılıyor.
Gerceklikten uzak, hayata karşi bir körlukle bağlanan umutların kırılganlığı.
Doktorun acaba sevsem mi seversem düşünce dünyamda şunları terk etmem gerek endişesi ile aşktan kaçışı aslında modern zamanda aşkın yitirilen akışkan boyutunun bir tavsifu olsa gerek.
Bağırsak üzerinden yapılan ruh tanimlamadi da oldukça ilginç geldi.
Yaşam hakkında yer yer Platonov'a özgü o ürkütücü anlatımlar harikulade idi.
"Hayatta öyle büyütecek bir şey yok ki, iyice düşündüm ben bunu ve doğru anladım. İnsan yüz yıl yaşaması gerek sanıyor, ancak o kadarı tüm sorunların çözümüne yeter sanıyor! Hiç de öyle değil! İnsan kırk yıl haybeye yaşayabilir ama mezara girmeden önce bir el atarsa her şeyi güzelce düzene koyabilir, doğduğuna da değer!"
Bu kitabı okumadan önce iyice araştırdım çünkü bir tutukluk dönemi yaşıyordum ve kötü bir yorum bulup bahaneyle bu dönemi sürdürecektim fakat yorumlar beni şaşırttı. Kitap hakkında yorum yapmaktan daha çok herkes bir dönem Rusya'da yasaklanışından bahsediyordu. Dikkatimi çekti ve bir şans verdim, iyi ki de verdim. Kısaca bahsetmek gerekirse hayatlarının bir dönemi bir şekilde kesişen 3 kişiden bahsediyor, hayatlarından daha çok düşüncelerinden, hislerinden kesitler görüyoruz. İç sesleri gibiyiz kitapta. Farklı hislere sahip bir kadın, yaşamın özünü arayan bir doktor ve bir kadına olan aşkından hayatı kaçıran bir mühendis. Dediğim gibi hayatlarında ne olduğundan sadece düşüncelerinin şekillendirilmesi konusunda bahsetmiş. Ben harika cümlelerle dolu bir Rus edebiyat kitabı olduğunu düşünüyorum ve kesinlikle tavsiye ediyorum. Son olarak teşekkür ederim Moskova, lanetimi bozdun.
Minik düşünce ve hislerim.Edebiyat
Yüz yirmi sayfalık soğuk mekanik bir sovyet romanı. Evet kitabı okuduktan sonra hissettiğim ilk şey buydu. Her bir karakteri kendi dünyasında ve çevresinde duygularını hep yarım yaşayan ya da bunu çevresine yansıtamayan kişilerden oluşuyor gibi. Her biri sevmeye ve sevilmeye muhtaç birer mekanik insan gibi bir yerlere savruluyor. Belli bir hikâyesi olmayan parça parça ordan oraya savrulan karakterlerin sovyet sisteminin içinde kendi geleceklerini ve hayatlarını arama serüveni. Bu bir inceleme sayılır mı bilmem ama yazarı ne kadar sevdiğimi hatırlamış olmam bana yetti. Andrey Platonov, rus edebiyatında farklı bir şeyler okumak isteyen herkesin şans vermesini istediğim bir yazar.
7/10
2026 21. kitabı
Mutlu Moskova, bana Müzeyyen’in Bu Derin Bir Tutku kitabını hatırlattı. Karakterler, gerçek ve ideal arasında sıkışmış, duygularını ve arzularını tam olarak ifade edemeyen, tamamlanamamış insanlar. Platonov’un metafor kullanımı ve ince anlatımı, karakterlerin ruhunu ve yaşadıkları çatışmaları derinlemesine hissettiriyor. Okurken hem estetik hem de duygusal bir tat alıyorsunuz; yazarın dili ve yaklaşımı gerçekten etkileyici. Karakter psikolojisi konusunda rus edebiyatının üzerine yok gerçekten. Kendinizden çok şey bulacağınız, sık sık satırlarının altını çizmek isteyeceğiniz bir kitap. Tavsiye ederim.
Sovyet Rusya'sında yaşayan insanların yaşam hikayelerini anlatırken sisteme olan ince eleştirileri de görebilirsiniz. Bu sebeple bir dönem yasaklanmış zannedersem.
Platonov ile geç tanışanlardan biriyim itiraf ediyorum. Anlatım tarzı, kelime oyunları, hedefe varmak için kullandığı yöntemler farklı lakin yerli yerinde ve güzelce sürdürüyor hikayeyi.
Romanda, erken yaşta öksüz kalan Moskova Çestnova adlı bir genç kız üzerinden, sosyalizm, komünizm ve tabii içerisinde bulunduğu dönemi (Stalin dönemi) anlatıyor yazarımız.
Zaten bu sebepledir ki, kitap uzun zaman (1930'larda yazıldı fakat Rusya'da 1991 senesinden sonra yayımlanabildi) yasaklı kitaplar listesinde yer aldıktan sonra ancak hakkını alabildi.
Moskova, hayatı keşfetmeye çalışan, yeniliklere açık, daldan dala atlayan, ilginç bir karakter olarak çıkıyor karşımıza. O zamanın Sovyetler Birliği'ne daha doğrusu sisteme olan eleştirileri de tabii ki yer alıyor satırlarda.
Özellikle ağdalı kelimeler, imalar çokça mevcut kitapta ve dönem hakkında bilgimiz olmadığı taktirde anlayamayacağımız birazcık ağır bir üslupla yazılmış.
Kitap konu itibarı ile beni müthiş derecede çekmedi evet ama yazar harika, hikayenin gidişatına da bayıldım, sanırım başka bir zaman farklı bir kitabını denesem iyi olacak.
#okudumbitti
#AndreyPlatonov
#MutluMoskkova
#123Sayfa
#MartAyı3cüKitap
"Olsun, kalp alışkanlıkla çarpmayı sürdürür hep-düzelir"
Mutlu Moskova yazardan okuduğum ikinci kitap. Kitapla ilgili ilk önce şunu söylemek istiyorum. Herkesin okuyabileceği ve anlayabileceği bir eser olduğunu düşünmüyorum. Hayat tarzıyla ilgili katı kurallarınız varsa (özellikle kadın erkek ilişkileri ve cinsellikle ilgili) bu kitabın yanından bile geçmeyin. Üstüne birde Kadının hayattaki rolünün Eş ve anne olmaktan ibaret sayıyorsanız hiç bulaşmayın
Yazar bu kitabı ilk yazdığında yayınlatamamış. Okuyunca anlıyor insan nedenini. Hayatta duymaktan hoşlanmayacağımız gerçekliklere hiç çekinmeden değinmiş yazar.
Moskova Çestnova adında bir kadının varoluş sebebini sorgular ve hayata tutunmak için bir anlam arayışı içinde çabalarken yaşadığı "sıradışı" ilişkileri anlatırken öyle güzel betimlemer yapmış ki yazar. Doğa'yı bakın ne diyor
"İnsanı yaratmak için o kadar çalışmıştı ki, çok doğurmuş ve şimdi yorgunluktan yalpalayan yoksul bir kadın gibiydi"
Birkaç çarpıcı alıntıyla noktalayacağım yorumumu. Okumak isteyenlere tavsiyem sakin kafayla okumaları.
"Aptallık, amacını ve tutkusunu bulamamış avare duygunun tabii ifadesidir"
"" Demek ki ceset kısa bir süre için bile olsa en coşkun, en keskin hayatın deposuydu."
" Tüm zamanlarda ve her yerde en umumi ve gerekli makine tartıydı. Tartı silah kadar eski ve belki onunla aynı şeydi" kitabı okuyunca o kadar anlamlanacak ki bu cümle. Emeğin ölçüsü ve adaletin terazisi desem??
"Bacak değilim ben, göğüs değilim, karın ya da göz değilim, ne olduğumu kendim de bilmiyorum."
"Herşeyin az olduğu yerde yoksulluk var demektir ve onu daha da bir korumak gerekir, en kıymetli şeydir çünkü, tahta kaşık olur sana gümüş."
"Benim gibi bir adamda mutluluk ne gezer be!
Yıkılmış bir Sovyet rejimin enkazında özel hayat, bazı mesleki hayatları ve karamsar dağılmış insan zihnini ortaya koyuyor.
İadealist olamayan hayatların romantizmine de değiniyor.
(Storytel'den dinledim)
Yazar Hakkında
Andrey PlatonovYazar · 9 kitap
Andrei Platonov, 28 Ağustos 1899 - 5 Ocak 1951, eserleri varoluşçuluğu öngören bir Sovyet yazarı olan Andrei Platonovich Klimentov'un mahlasıydı. Platonov bir Komünist olmasına rağmen, eserleri kolektivizasyona ve diğer Stalinist politikalara karşı şüpheci tutumları nedeniyle kendi yaşamı boyunca yasaklandı.
Platonov, Orta Rusya'nın Chernozem Bölgesi'ndeki Voronezh'in eteklerinde Yamskaya Sloboda yerleşiminde doğdu. Babası demiryolu atölyelerinde çalışan bir metal tesisatçısı (ve amatör mucit) idi ve annesi bir saatçinin kızıydı. Yerel bir kilise okuluna gitti ve ilköğrenimini dört yıllık bir şehir okulunda tamamladıktan sonra on üç yaşından itibaren yerel bir sigorta şirketinde büro memuru, bir boru fabrikasında izabe işçisi, makinist yardımcısı, depocu ve demiryolu gibi işlerde çalışmaya başladı. 1917 devrimlerinin ardından Voronezh Politeknik Enstitüsü'nde elektrik teknolojisi okudu. 1918'de İç Savaş patlak verdiğinde Platonov, babasına asker ve malzeme taşıyan ve karları temizleyen trenlerde yardım etti.
Bu arada, Platonov şiirler yazmaya başladı ve onları Moskova'da ve başka yerlerdeki gazetelere gönderdi. Ayrıca yerel süreli yayınlara üretken bir katkıda bulundu.
Yazar olarak en yoğun dönemi olan 1918'den 1921'e kadar düzinelerce şiir (1922'de bir antoloji yayınlandı), birkaç öykü ve yüzlerce makale ve deneme yayınladı. 1920'de Platonov mahlasını benimsedi. Edebiyat, sanat, kültürel yaşam, bilim, felsefe, din, eğitim, politika, iç savaş, dış ilişkiler, ekonomi, teknoloji, kıtlık ve toprak ıslahı gibi çok çeşitli konularda, dikkat çekici derecede yüksek enerji ve entelektüel erken gelişmişlikle kendinden emin bir şekilde yazdı.
Ayrıca yerel Proletcult hareketine katıldı, Mart 1920'de Komünist Gazeteciler Birliği'ne katıldı ve Krasnaia Derevnia'da ("Kızıl kırsal") ve yerel demiryolu işçileri sendikasının gazetesinde editör olarak çalıştı. Ağustos 1920'de Platonov, yeni kurulan Voronezh Proleter Yazarlar Birliği'nin geçici yönetim kuruluna seçildi ve Ekim 1920'de Moskova'da Smithy grubu tarafından düzenlenen Birinci Proleter Yazarlar Kongresi'ne katıldı. Düzenli olarak şiirlerini okudu ve çeşitli kulüp toplantılarında eleştirel konuşmalar yaptı.
Temmuz 1920'de Platonov, arkadaşı Litvin'in (Molotov) tavsiyesi üzerine Komünist Parti'ye aday üye olarak kabul edildi. Parti toplantılarına katıldı, ancak 30 Ekim 1921'de "istikrarsız bir unsur" olarak Parti'den ihraç edildi. 1921'deki kıtlıktan rahatsız olarak, yerel komünistlerin davranışlarını (ve ayrıcalıklarını) açıkça ve tartışmalı bir şekilde eleştirdi.
1921'de Platonov, Maria Aleksandrovna Kashintseva (1903–1983) ile evlendi; 1922'de Platon adında bir oğulları ve 1944'te Maria adında bir kızları oldu.
1922'de, 1921'deki yıkıcı kuraklık ve kıtlığın ardından, Platonov, Voronej Eyaleti Arazi İdaresi ve daha sonra merkezi hükümet için elektrifikasyon ve arazi ıslahı üzerinde çalışmak üzere yazmayı bıraktı. Sonraki yıllarda mühendis ve yönetici olarak çalıştı, göletler ve kuyuların kazılması, bataklıkların kurutulması ve bir hidroelektrik santrali inşasını organize etti.
1925'te "1905 Karadeniz İsyanı" hakkında bir kitap yayınladı. Bu aynı zamanda, Sergei Eisenstein'ın Potemkin Zırhlısı filminin de çekildiği yıldı. Platonov'un kitabı, Komünist Partinin resmi tarihinin bir parçası olarak Leningrad'da yayınlandı.
1926'da düzyazı yazmaya geri döndüğünde, bazı eleştirmenler ve okuyucular, büyük ve özgün bir edebi sesin ortaya çıktığını kaydetti. 1927'de Moskova'ya taşınarak, ilk kez bir dizi önde gelen dergiyle çalışan profesyonel bir yazar oldu.
1926 ve 1930 arasında, NEP'ten ilk beş yıllık plana (1928–1932) kadar olan dönemde, Platonov iki büyük eserini, "Chevengur" ve "The Foundation Pit" romanlarını üretti. Sisteme yönelik örtük eleştirileriyle, Chevengur'un bir bölümü bir dergide çıkmasına rağmen, ikisi de yayınlanmak üzere kabul edilmedi. Kitaplar 1980'lerin sonlarına SSCB'de yayınlanmadı.
Bir yazar olarak hayatında ve kariyerinde bir dönüm noktası, Mart 1931'de Birinci Beş Yıllık Plan sırasında tarımın zorla kollektifleştirilmesini anlatan bir roman olan For Future Use'nin (Rusça "Vprok") yayınlanmasıyla geldi.
Stalin, Platonov'un yazar olarak değeri konusunda kararsızdı. Aynı muhbirin Temmuz 1931'deki raporu, yazardan "parlak, bir peygamber" olarak da bahsettiğini iddia etti. Platonov ise Troçki, Rykov ve Buharin hakkında düşmanca açıklamalar yapmasına rağmen, birkaç kez mektup yazdığı Stalin hakkında eleştirisi olmamıştır. Hatta Stalin, Ekim 1932'de Moskova'da Gorki'nin villasında düzenlenen Sovyet yazarlarıyla bir toplantıda, yazarları "insan ruhunun mühendisleri" olarak adlandırırken "Platonov burada mı?" diye sormuştu.
Mayıs 1938'de Büyük Sürgün sırasında Platonov'un oğlu "terörist" ve "casus" olarak tutuklandı. Daha 15 yaşında olan Platon, Eylül 1938'de on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve tüberküloza yakalandığı bir çalışma kampına gönderildi. Platonov ve tanıdıklarının (Mikhail Sholokhov dahil) çabaları sayesinde, Platon Ekim 1940'ta serbest bırakıldı ve eve döndü, ancak ölümcül hastaydı ve Ocak 1943'te öldü. Bu arada Platonov da aynı hastalığa yakalandı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında (1941-1945), Platonov savaş muhabiri olarak görev yaptı, ancak bu sürede hastalığı kötüleşti. 1946'da yayınlanan son kısa öyküsü "Dönüş" resmi olarak onaylanmadı. Son yayınları iki folklor koleksiyonuydu. 1951 yılının ilk günlerinde öldü.
Platonov, ölümü sırasında nispeten bilinmese de, sonraki Rus yazarlar üzerindeki etkisi oldukça fazladır. Çalışmalarından bazıları 1960'ların Kruşçev Çözülmesi sırasında yayınlandı veya yeniden basıldı. Siyasi yazıları, algılanan anti-totaliter duruşu nedeniyle, Joseph Brodsky onu dünyanın en tuhaf yazarı olarak adlandırdı.
