En iyi duygu bir başka insanı kavramakta, ikinci, yabancı bir yaşamın külfetini ve mutluluğunu paylaşmaktaydı. Kucaklaşmalardaki aşksa çocuksu mesut bir sevinçten ötesini vermiyor, insanların birlikte yaşamaya meyledişi problemini çözemiyordu.
Birilerinin hâlâ böylesine titiz ve düzenli özenle çalışıyor olması, bütün bunların yararsız olduğunu çok iyi bilsem de, üzerimde sakinleştirici bir etki yaratıyor; bu belki de, -vardığım sonuçlara karşın- bir kabahat olarak yorumladığım düzensiz yaşantımı dengeliyordur.
..kusursuzluğun ayrıntısal ve rastlantısal olarak üretildiğine, bu nedenle ilgi görmeyi hak etmediğine, nesnelerin gerçek doğasının yalnızca çöküntü durumunda ortaya çıktığına inanır oldum.