Tek bir kişinin kendi kendine düşünceleri-yaptıkları üzerine olan bir kitabın bu kadar akıcı olması ve kendini okutması büyük bir başarı. kitap akıcılığını hayatta kalmaya çalışma konseptinin insanda merak uyandırmasına ve karakterimizin yaratıcılığına borçlu. Her seferinde kendinizi bu "kez kesin öldük" dedikten sonra karakterimizin taşı sıkıp içinden oksijen çıkarışını izlerken buluyorsunuz.