Elias Canetti’nin 26 yaşında iken yazdığı “Körleşme “ kesinlikle bir kez okunacak eserlerden değil. 2016 yılındaki ilk okumam ile şimdiki okumam arasındaki kavrayış farkı ve haz unsuru inanılmaz. O zaman belki üstünkörü yakaladığımı zannettiğim ayrıntılar aslında Klein’in kendi yüzünü bile tam bilmemesi kadar yüzeysel imiş.
“İnsanoğlu gerçeği görmek “ yerine kendini nasıl körleştirebiliyor , aç gözlülük ve gizlenmiş nefreti nasıl hallere düşürebiliyor ,hayata bu kadar yabancı kalıp kendi dünyasının sınırlarında mutsuz bir devimim ve yabancılaşma ile nasıl yaşayabiliyor …
Dünyasız bir kafa
Kafasız bir dünya
Kafadaki Dünya üç bölümden oluşan kitabı ben de kendi zihnimde çalışma odası , yatağın altı ve gözetleme deliği olarak kodladım.
Göstermelik yapılan her şey biraz da olsa sonuca ulaşır ama eninde sonunda yıkılır gider .
Birey ve toplum, yabancılaşma , aç gözlülük ve acziyet, hor görme ve gizli nefret…
Klein ve avanesi ile pencereleri tavanda olan bir odada yaşamak… okur açısından inanılmaz bir deneyim.
İyi ki Oğuz Atay okumuş ve Ahmet Cemal’e çevirmesini telkin etmiş…
Sevgiler
·
411 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.