Kitaba bayıldım!
Konusunu özetlemeyeceğim, her yerde var zaten.
Yazar fantastik bir dünya kurmakta çok çok başarılı bie iş çıkarmış. Daha ilk sayfadan kitap beni içine çekti ve sayfaları ardı arkasına yiyecekmiş gibi çevirdim. Merak duygum her zaman zirvedeydi.
Buradan sonrası çok büyük olmasa da spoiler içerebilir.
Violet isimli ana karakterimizin gelişim basamaklarından çok etkilendim. Son zamanlarda okuduğum diğer fantastik kitapların aksine kızımız özgüvensiz ve narinken kitabın sonunda ilk tanıdığımız kişiden eser yoktu ve bu beni inanılmaz tatmin etti. Xaden’a ise nedense ilk baştan beri güven duydum. Dain’e de ilk baştan beri gıcık oldum! Violet’i aşağı çekmeye çalışmaktan başka bir şey yapmadı, kitabın sonunda kendisini boğazlayacaktım neredeyse zaten.
Bu haşin dünyada herkesin potansiyel bir düşman olabileceğini söyleyen Mira’nın uyarısına rağmen Violet dakika 1 gol 1 diyerek botunu hiç tanımadığı bir kıza vermesiyle arkadaşlık nasıl kurulur ve sürdürülür kitap boyunca bizlere gösterdi.
Ejderhalara gelecek olursak… vaov. Detaylar çok güzel tasarlanmış. Bağlanma sonrası ejderha isimlerinin kaydedildiği sahnede tüylerim diken diken oldu!
Kitabın sonu beni mahvetti. Kitabı kapattığım gibi neyse ki elimde hazır bekleyen Demir Alev’in kapağını açıp kitaba saldırdım.
Dördüncü Kanat