Hepsini unuttum, Bir kuş kaldı1000Kitap
“Bu sözsüz iletişim korkunç ve güzel. Belki de onun ıstırabını oluşturan bedeninin aşağı bölümünün olmayış, benim gizli sevincimin kaynağı. Kafesin içine küçük yazılı kâğıtlar uzatıyorum, bazen o da bana bir şeyler yazıyor. Bu yazı tanıdığım hiç bir dile benzemiyor, inanılmaz bir biçimde yabancı ve o denli tikel ki! Bu dili ancak ben ve yarım adam biliyoruz, başka birileriyle bu dille iletişim olanaksız.” Her ne kadar veda mektubunu son sayfada göremesem de Nilgün’cum ben seni anlıyorum.
·
142 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.