Bir başyapıtla geldim bugün.Başyapıt diyorum çünkü bu eser 18'li yaşlarda başlanıp 83 yaşına yakın bir zamanda tamamlanmış,yazar esere ömrünü adamıştır.Faust 5 bölümdan oluşan bir tregedyadır.Ithaf ile başlar.Daha sonra tiyatronun sanatsal eleştirisini yaptıktan sonra Faust ile şeytanın karşılaşması,pazarlıkları akabinde Faust'un şeytana kanması ki zaten hazır kandırılmaya o ayrı mesele.Faust'u anlatmaya sayfalar yetmez.Eser hakkında o kadar konuşulacak konu var ki.Başka bir yerde bunun konuşmasını yapmayı çok isterdim.Faust ruhunu şeytana satmıştır bile bile.Çünkü Faust mutsuz,huzursuz,bilinmeyen her şeye ulaşma çabasında .Bir çok başarı elde etmiş ancak doyumsuz.Hayatında büyük bir boşluk var.Bu boşluğu doldurma arayışında.Şeytanla dolaşırken her şey kötüye gidiyor.Pişmanlık duyuyor ama çok geç oluyor.Zamanla küçük hevesler peşinde koşan silik bir karaktere dönüşüyor.Öyle ki güzel bir bakirenin de hayatını mahvediyor.(Gretchen).Goethe'ye göre bizi gerçek varlığa ve mükemmelliğe yaklaştıran kadınlığın sonsuzluğu sembolü Meryem Ana,yeryüzündeki yansıması ise Gretchen'dir.Kitabın ikinci kısmında mitolojik karakterlerle bir annlatı yapmaktadır Goethe.Faust yazarın hayatından enstanteler barındırıyor.Okurken bazen Goethe mi Faust'u yazmış.Yoksa Faust'mu Goethe'yi yazmış diye düşündüm.Goethe bu eseri tiyatroda oynamak için değil okunmak için yazdığını söyler.Faust bir ve hesaplaşmadır.İyi ve kötünün, aydıınlık ve karanlığın ,Tanrı ve şeytanın ,zıtlıkların kitabı diyebiliriz bence.Faust insanın aynasıdır.Boş yazılmış eserlerden ve kurgudan ziyade dolu dolu bir tiyatro metni okudum.Hayattan beslenerek zenginleşmiş,Goethe edebi kişiliğini en üst seviyelere çıkarmış.Okurken yazarın iç dünyasını çözmek zor olsa da dünyaya bakışı muazzam. Mutlaka okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.