2025 hedeflerimden biri olan daha çok kitap (not: verimli okumalardan oluşan) oku ve daha çok inceleme yaz hedefimi gerçekleştirmek için 2025 senesinin ilk kitap incelemesini sizinle paylaşıyorum. Bu senenin ilk kitabı Susanna Tamaro’nun, Yüreğinin Götürdüğü Yere Git isimli kitabı. Kitapla ilgili cümlelerimi yazmadan önce yazarı tanıtmakla başlamak istiyorum. Tamaro, 1957 senesinde İtalyanın Trieste isimli şehrinde dünyaya gelmiştir. 27 yaşında yazmaya başlayan yazar. En büyük ününü Yüreğinin Götürdüğü Yere Git isimli kitapla kazandığı belirtilen yazar genelde mektup ve günlük tarzında yazılar yazmaktadır. Roman türündeki eserleri; Büyülü Çember (1994), Yüreğinin Götürdüğü Yere Git (1994), Aklı Bir Karış Havada (1989), Daha Çok Ateş Daha Çok Rüzgar (2002), Yüreğimin sesini dinle (2007), Dünyanın Ruhu) (1997), Luisito - Bir Sevgi Öyküsü (2008), Var Olan Ada (2012)Her Melek Korkunçtur (2013), Büyük Bir Aşk Hikâyesi (2021) isimli eserlerdir. Öykü türündeki eserleri; Tek Ses İçin (1998), Yanıtla Beni (2001) isimli eserlerdir. Bunlara ek olarak günlük türündeki eserleri; Sevgili Mathilda, İnsanın Yürümesini Dört Gözle Bekliyorum (2000), Eve Doğru (2000) isimli eserlerdir.
Yazarın Yüreğinin Götürdüğü Yere Git isimli eseri anneannesinin kendisinden uzak bir yere taşınan torununa yazdığı mektuplardan oluşmaktadır. Torununa hayata dair tavsiyeler ve aile sırlarını açıklamak gibi görünen mektupların okudukça bir kadının yaşamının içsel hesaplaşması olduğunu fark ettim. Zaten nasihat veren kişilerin size değil kendi geçmişlerine nasihat verdiğini bilirsiniz. Kızını torunu dünyaya geldikten bir süre sonra kaybeden kadın ve torunu birlikte yaşamaya başlar. Anneanne bu durumu özetlemek ve torununa bakım veren olarak yaptığı ebeveynliği aradaki yaş farkından ötürü nine-anne olarak adlandırır. İlk sayfalarda torununu yetiştirirken aralarında olan anlaşmazlığa dair kendini suçladığı kısımlara yer verir. Sayfalar ilerledikçe ki -benim en sevdiğim kısımlar burasıydı- kendi çocukluğundan, çocukluğundaki manevi eksikliklerden, genç kız kabul edilecek yaşlarda yaşıtlarından ayrı düşüncelere sahip olduğu için yaşadığı içsel yalnızlık, evliliğe dair genel geçer fikirlerinin olmaması ama yine de toplumsal kuralların baskın gelip ona biriyle hayatı paylaşmayınca eksik ve yalnız olacağını düşündürtmesinden bahseder. Karakterle ilgili daha doğrusu hikayelerle ilgili en sevdiğim şey kadınların kitaplarda veya yaşamda birbirlerinin hikayelerine şahit olurken bunu en ufak hislere kadar gerçekten hissedip anlayabilmeleri. Karakterin genç kız sayıldığı yaşlarda yaşadığı ve evlenince geçeceğini düşündüğü yalnızlığının giderek artması ve hikayesinin birçok kadının hikayesi gibi sıradan toplumun ayakta alkışlayacak kadar uyumlu olması beni üzmüştü ki aşık olduğu satırları anlatana kadar. Aşık olduğunda yaşadığı heyecanı tebessümle okumuştum çünkü artık hikayesinde yaşlanınca bile anlatacağı garip ama sevimli bir detay vardı. Bu detay evli olduğu süreçte başka bir evli adama duyulan karşılıklı aşktı fakat hikayenin etik kısmını bir kenara bırakmak istiyorum. Sonrasında aşık olduğu adamdan çocuk sahibi olmuş fakat aşık olduğu adamın hayatını kaybetmesi sonucu hayatının ışığını kaybetmiş ve bir daha mutlu olamamış biri olarak tanımlıyordu kendini. Bu kayıp ve yalnızlık sonucu kızını ve torununu ihmal ederek büyütmüş olmasının içsel hesaplaşması ve yargılanmadan kabul edilmek istediğine dair bir özür niteliğinde yazdığı mektuplar…
Kitaba dair düşünce ve duygularımı kitaptan bir alıntıyla bitirmek istiyorum. “Ve sonra önünde pek çok yol açılıp sen hangisini seçeceğini bilemediğin zaman, herhangi birine, öylece girme, otur ve bekle. Dünyaya geldiğin gün nasıl güvenli ve derin derin soluk aldıysan, öyle soluk al, hiçbir şeyin senin dikkatini dağıtmasına izin verme, bekle ve gene bekle. Dur, sessizce dur ve yüreğini dinle. Seninle konuştuğu zaman kalk ve yüreğinin götürdüğü yere git.
·
264 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.