Kalınlığı beni biraz germişti Vahşi Orman'ın ama hızlıca okunan türde kitaplardanmış o yüzden kısa sürede okuyup bitirirken hiç zorlanmadım, hiç de sıkılmadım. Bitirir bitirmez de hemen ikincisine başladım. Umarım ilki kadar akıcı ilerler hikaye. İlk kitapta konu kapanmış gibi görünüyordu o yüzden ikincisinde neler olacağına dair hiçbir tahminde bulunamıyorum.
Ormanda geçen bir hikaye olması; ayrıca içinde konuşan ve iki ayak üzerinde duran hayvanların bulunması ve son olarak kötü karakterin de bir kadın olması bana biraz Narnia Günlükleri hissi verdi. Bu yüzden de daha çok sevdim sanırım. Çok büyük bir beklentim yok açıkçası seriye karşı ve beklentimle aldığım keyif birbiriyle çok iyi örtüştü şimdiye kadar. İçindeki çizimler de çok ama çok hoşuma gitti. Çok ayrı bir keyif verdiler bana. Sanki o ormanın içinde ben de varmışım gibiydi. Bu kesinlikle beklediğim bir etki değildi mesela. Harika bir sürpriz oldu diyebilirim benim için.
Şöyle kısacık bir kitabın konusundan da bahsedeyim ve ikinci kitabı okumaya döneyim ben;
Ana karakterimiz Prue, anne ve babası yapılması gereken işlerini hallederken hala küçük bir bebek olan kardeşiyle ilgilenmekten memnundu. Ya da dürüst olalım, 12 yaşındaki bir çocuk bir bebeğe bakıcılık yaparken ne kadar memnun olabilirse Prue de ancak o kadar memnundu. Yine de bir grup karga kardeşini alıp Geçilmez Yaban denilen, gidenin bir daha dönmediği, o yüzden de kimsenin gitmeye yeltenmediği vahşi bir ormana kaçırmasaydı memnuniyeti bir tık daha yüksek olabilirdi. Ama öyle olmasaydı da hayatının en gergin ama bir o kadar da heyecanlı macerasını yaşayamamış olurdu. Üstelik yalnız da değildi. Sınıf arkadaşı Curtis de orada onunla beraberdi; yani, en azından yarı yarıya beraberlerdi diyebiliriz...
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.