! Bir ışık yak bu satıra aydınlansın sayfalar !
Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav.
O el bebek öl bebek.
Bir masa, 6 koltuk. Dünyayı yöneten bir güç her şey onların elinde.
Hisar, bir düzen için doğmuş sevgisiz büyümüş bir kız çocuğu. İstenmeyen, ihmal edilen, sadece amaçlar uğruna yüzüne bakılan bir kız çocuğu. Kimse ona gülümsemezken herkese gülümseyen kız çocuğu.
Hisar’ın içine doğmuş olduğu düzeni bozan bir kişi var. Bronz.
Hisar ve Bronz arasında kartlar yeniden dağıtılacak, maskeler düşecek. Her gün bir mum azalacak ömürden. Peki onlar ne yapacak? Aynı safta mı olacaklar yoksa aynı safta görünüp birbirlerinin kıyameti mi olacaklar?
Tam bir evrene giriş kitabıydı. Karakterleri tanıdık bla bla ama benim bir eleştirim var. Bazı diyaloglar çok saçmaydı bir ara Elijah Mikaelson’la ilgili bir düşünceyi içeren iç ses okuduk mesela bence gereksizdi. Kitaplarda çok fazla böyle şeylerden hoşlanmıyorum ben. Sonlarda ters köşe olmamız beklenmiş ama şey diyo Hisar ben kendimi inandırdım buna siz de inandınız gibi ben çok ters köşe olamadım açıkçası. Öncesinde bunu belli eden sinyalini veren hiçbir şey olmadı kitapta. Bence olmalıydı.
Başka gözüme batan bir şey aklıma gelmedi gelirse ekleyeceğim
Kitabın sonu güzel bitti kuklacıya bağlanması gerekiyordu bence de. Annesinin günlüğünde yazanlar çok acımasız ve çok üzücü. Çok bencil bir yerden yaklaşıyor ve çok yanlış kişiyi cezalandırıyor kadın. Haris bok gibi biri hiç hoşlanmadım manyaktan. Okumak bile tuhaf ve rahatsız edici geliyo
Kitabın tasarımını çok beğendim ama sayfa kalitesini düşük buldum maalesef. Devam kitaplarını da okuyacağım. Emeğinize sağlık
·
209 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.