ahmet ümit katıldığım bir söyleyişisinde kitaplarında katili saklamak gibi bir derdi olmadığını, bunu yaptığı birkaç kitap olduğunu söylemişti. sultanı öldürmekte bunlardan biriymiş. açıkçası bu konuda da oldukça başarılı olmuş. diğer kitaplarına nazaran katilin kim olduğu açıkça saklanmış ama buradaki asıl amaç bu değil. suç ve cezada raskolnikov kendinin bilincinde olarak suçlu psikolojisine giriyordu burada ise suçlu olup olmadığını bilmeyen bir adamın psikolojisi işleniyor. bu yönüyle ahmet ümitin okuduğum çoğu kitabından farklı olduğunu söyleyebilirim.
kitapta başkomiser nevzat ve ekibinin olması da ayrı bir tat katmış. en sevdiğim sahne kessssinlikle son sahneydi
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.