Kitap bana adım dolayısıyla hediye olarak geldi. Konusunu ve karakterleri biliyordum. (YKS sağ olsun) İlk naturalist roman ve psikolojik roman denemesi olması hasebiyle kitabın adı çokça geçiyor edebiyatta. Ama okurken çok keyif aldım. Dili sayesinde çok kolay okunuyor, olaylar da çok hızlı ilerliyor. Bence ibretlik bir hikaye. İnsanın nefsine köle olmasıyla neticede köle gibi aciz ve biçare duruma düşmesi; kıskançlık, vesvese ve intikam duygularının kişiyi ne denli etkilediği, çıkmaza süreklediği anlaşılıyor. Okurken yer yer sinir krizlerine girdim. Suphi'ye sövdüm durdum. Zehra'ya kızdım nasıl hala sevebilir diye. Sırrıcemal'e de Zehra'ya da Üryani'ye de hele Suphi'ye hiç üzülmedim. Üzüldüğüm tek karakter, oğlunun iyiliğini düşünerek ona en büyük kötülüğü eden zavallı Münire'ydi.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.