Şilili yazar Nona Fernández’in Bilinmeyen Boyut adlı romanı, 20. yüzyılın sonlarında Şili’deki Pinochet dönemini ele alan çarpıcı bir metin. Kitap, 1984 yılında bir istihbarat subayının, işkencelere bizzat katıldığını itiraf ettiği gazeteye verdiği röportajla başlıyor. Ana karakter de bu röportajı okuduğunda ülkesinin kanlı geçmişiyle yüzleşmeye ve gerçekleri sorgulamaya başlıyor.
Baskıcı rejimin beraberinde getirdiği şiddet, terör, işkence, ölüm ve kayıp, yazarın temel olarak ele aldığı konular. Ancak Fernández, tüm bunları dramatize etmeden, mesafeli bir anlatımla kurguya yediriyor. Gerçek olayları, bireysel hafıza ve kolektif bilinç üzerinden işleyerek kurgusal bir bakış açısıyla sunuyor.
Tüm bu temalar çerçevesinde, aslında çok seveceğimi düşündüğüm bir metinle ne yazık ki hiç anlaşamadım. Yazar, sanki bir sis perdesinin ardından okuyucuya sesleniyor. Her bölümde kendimi şu sorularla boğuşurken buldum: Şu an ne okuyorum? Kim kimdi? Olaylar nasıl değişti? Bu olayı kimin ağzından dinliyorum? Anlatılan konu ve kullanılan üslup birleştiğinde çok etkileyici bir metin ortaya çıkması gerekirken, bende ne yazık ki karşılığını bulmadı.
Toplumsal hafızaya dair çarpıcı bir metin olsa da benim için sınıfta kaldı.
·
168 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.