İnce Memed 3 Üzerine
İnce Memed 3
Dağlar hâlâ aynı dağlar, rüzgâr hâlâ Toros’un eteklerinden sert eser, ama Memed’in yüreğindeki ateş başka yanar bu sefer. İnce Memed 3’te, o isyan ateşinin közleştiğini, ama külleri üfledikçe altındaki korların hâlâ kızıl kızıl parladığını gördüm. Memed yine dağlarda, yine zalimin karşısında, ama bu sefer omuzlarında yalnızca kendi yükü yok; halkın umudu, devletin baskısı, aşkın ve özgürlüğün kırılgan dengesi de var sırtında.
Seyran, İnce Memed 3’te karşımıza çıkan önemli bir karakterdir. Memed ile evlenmesi, onun hayatında bir dönüm noktasıdır. Seyran, Memed’in hayatına sevgi ve huzur getiren bir figür olarak görünse de, onların birlikteliği bile Anadolu’nun sert gerçeklerinden tamamen kaçamaz. Seyran, Memed’in insani yönünü, sevgiye ve normale olan ihtiyacını temsil eder. Ancak bu sevgi bile, Memed’in adalet arayışını durduramaz.
Seyran karakteri bana göre, bireysel mutluluk ile toplumsal sorumluluk arasındaki çatışmayı sembolize eder. Memed’in Seyran’la kurduğu hayat, bireysel bir huzurun peşinde koşma arzusunu yansıtsa da, Anadolu’nun gerçekleri onların peşini bırakmaz.
Memed’in Seyran’la evlenmesi, sanki o dağların sert rüzgârına inat, bir çiçeğin usulca açması gibi geldi bana. Memed’in o delik deşik yüreğine bir nebze huzur serpilir sandım, ama dünya Memed’e rahat yüzü gösterir mi? O sevda da, o evlilik de Memed’in adalet arayışından kopmasına yetmiyor. Çünkü Seyran’la kurduğu yuva bile, köylerin üstünde gezinen devletin soğuk gölgesinden kurtulamıyor. O evlilikte bile bir huzur aramak kolay değil; çünkü bu topraklarda sevmek bile bir direniş.
Bu kitapta, o eski Memed’in, o delikanlı eşkıyanın yerini, daha fazla düşünen, daha fazla sorgulayan bir Memed aldı. İnce Memed 1’de bir köylü çocuğunun ağalığa başkaldırışını okumuştuk. O isyan, o saf öfke, sanki dağların yankısı gibi içimize işlemişti. Ama üçüncü kitapta anladım ki mesele sadece Abdi Ağa değilmiş. Memed’in dağlarda dolaşması, sadece ağalardan kaçmak değil artık; bir sistemin, bir düzenin pençesinden sıyrılma mücadelesi.
Yaşar Kemal’in dili yine büyüleyici. Doğa, insanın ruhuyla iç içe geçmiş. Dağlar sadece dağ değil, rüzgâr sadece rüzgâr değil. Her satırda, toprağın kokusunu, çalıların hışırtısını, kuşların çığlığını hissettim. Ama bu sefer doğanın sessizliği bile bir başka konuşuyor sanki. Köylünün susturulmuş sesi gibi, doğa da bazen bir ağıt gibi çınlıyor kulakta.
İnce Memed 3, bana bir gerçeği daha gösterdi: Bireysel kahramanlık yetmezmiş. Memed ne kadar güçlü olursa olsun, zalimin kökü derinlerdeymiş. O yüzden Memed’in mücadelesi artık sadece kendi hayatını kurtarma değil, bir halkın geleceğine ışık olma mücadelesi. Ama bu ışığın yolu da kolay değil. Çünkü bir halkın kaderi, bir eşkıyanın sırtına yüklenemeyecek kadar ağırmış.
Bu kitapla anladım ki Memed’in hikâyesi, bizim hikâyemiz. O dağlar, o köyler, o zulüm… Hepsi tanıdık. Ve Memed’in yüreğindeki o ateş, hepimizin içinde bir yerlerde hâlâ yanıyor.1000Kitap
İnce Memed 3
Dağlar hâlâ aynı dağlar, rüzgâr hâlâ Toros’un eteklerinden sert eser, ama Memed’in yüreğindeki ateş başka yanar bu sefer. İnce Memed 3’te, o isyan ateşinin közleştiğini, ama külleri üfledikçe altındaki korların hâlâ kızıl kızıl parladığını gördüm. Memed yine dağlarda, yine zalimin karşısında, ama bu sefer omuzlarında yalnızca kendi yükü yok; halkın umudu, devletin baskısı, aşkın ve özgürlüğün kırılgan dengesi de var sırtında.
Seyran, İnce Memed 3’te karşımıza çıkan önemli bir karakterdir. Memed ile evlenmesi, onun hayatında bir dönüm noktasıdır. Seyran, Memed’in hayatına sevgi ve huzur getiren bir figür olarak görünse de, onların birlikteliği bile Anadolu’nun sert gerçeklerinden tamamen kaçamaz. Seyran, Memed’in insani yönünü, sevgiye ve normale olan ihtiyacını temsil eder. Ancak bu sevgi bile, Memed’in adalet arayışını durduramaz.
Seyran karakteri bana göre, bireysel mutluluk ile toplumsal sorumluluk arasındaki çatışmayı sembolize eder. Memed’in Seyran’la kurduğu hayat, bireysel bir huzurun peşinde koşma arzusunu yansıtsa da, Anadolu’nun gerçekleri onların peşini bırakmaz.
Memed’in Seyran’la evlenmesi, sanki o dağların sert rüzgârına inat, bir çiçeğin usulca açması gibi geldi bana. Memed’in o delik deşik yüreğine bir nebze huzur serpilir sandım, ama dünya Memed’e rahat yüzü gösterir mi? O sevda da, o evlilik de Memed’in adalet arayışından kopmasına yetmiyor. Çünkü Seyran’la kurduğu yuva bile, köylerin üstünde gezinen devletin soğuk gölgesinden kurtulamıyor. O evlilikte bile bir huzur aramak kolay değil; çünkü bu topraklarda sevmek bile bir direniş.
Bu kitapta, o eski Memed’in, o delikanlı eşkıyanın yerini, daha fazla düşünen, daha fazla sorgulayan bir Memed aldı. İnce Memed 1’de bir köylü çocuğunun ağalığa başkaldırışını okumuştuk. O isyan, o saf öfke, sanki dağların yankısı gibi içimize işlemişti. Ama üçüncü kitapta anladım ki mesele sadece Abdi Ağa değilmiş. Memed’in dağlarda dolaşması, sadece ağalardan kaçmak değil artık; bir sistemin, bir düzenin pençesinden sıyrılma mücadelesi.
Yaşar Kemal’in dili yine büyüleyici. Doğa, insanın ruhuyla iç içe geçmiş. Dağlar sadece dağ değil, rüzgâr sadece rüzgâr değil. Her satırda, toprağın kokusunu, çalıların hışırtısını, kuşların çığlığını hissettim. Ama bu sefer doğanın sessizliği bile bir başka konuşuyor sanki. Köylünün susturulmuş sesi gibi, doğa da bazen bir ağıt gibi çınlıyor kulakta.
İnce Memed 3, bana bir gerçeği daha gösterdi: Bireysel kahramanlık yetmezmiş. Memed ne kadar güçlü olursa olsun, zalimin kökü derinlerdeymiş. O yüzden Memed’in mücadelesi artık sadece kendi hayatını kurtarma değil, bir halkın geleceğine ışık olma mücadelesi. Ama bu ışığın yolu da kolay değil. Çünkü bir halkın kaderi, bir eşkıyanın sırtına yüklenemeyecek kadar ağırmış.
Bu kitapla anladım ki Memed’in hikâyesi, bizim hikâyemiz. O dağlar, o köyler, o zulüm… Hepsi tanıdık. Ve Memed’in yüreğindeki o ateş, hepimizin içinde bir yerlerde hâlâ yanıyor.·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.