Kısacık bir kitap ama hissettirdikleri çok yoğun. Nazik bir eşe duyulan özlem, sitem, sevgi kıskançlık ve belki de biraz bencillik? "Neden önce sen öldün ve geride ben kaldım?" sorusunu sık sık sormuş yazar kendisine. Hissettiklerini o kadar yoğun yazmış ki, okurken empati kurmak istememe bencilliğini gösterdim ben de. Hep söyleriz aslında yaşarken kıymet bilelim diye. Belki de hep söylendiği için kulağa etkili gelmiyordur. Yine de doğru olduğu gerçeğini değiştirmiyor sanırım. Yaşamak güzel şey, sevdiklerinle yaşamak ise nimet. Unuttuğumuz gerçekleri hatırlatan bir eser olmuş. Kitabın dilini de çok beğendim. Çevirmeni de ayrıca bu denli yansıtabildiği için tebrik etmek gerek. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı muhtemelen son da olmayacak, bu kitaptan sonra diğer kitaplarını da merak ettim