·376 syf.··Beğendi
···Okunma: 07 Şubat 2025 05:09 Tabıatta bır dongu vardır bu döngü zıtlıkların tabiatta birbirine bağlı iç içe bırbırlerının uyumu ıle ıfade edılır buna da dualıte denır.Felsefede birbirini etkileyen zıtliklar üzerine kurulmuş öğretidir. İnanç sistemindeki düalizmin kökeni âyet ve hadislerdir. Kuran'da “biz geceden gündüzü, gündüzden geceyi çıkarırız” ayeti tabaittaki düalitenin göstergesidir.
Beden ve zihnin birbirinden tamamen farklı maddelerden oluştuğunu savunan bu görüşe göre; insan birbirine indirgenemeyen iki farklı tözden oluşur. Var olan her şeyin beden ve ruh olmak üzere birbirinden tamamen farklı, birbirine indirgenemez iki tözden yapılmış olduğunu savunan bu görüşe 'Düalizm' denir.
Yazarin kyron serisi tum dunyada hemen hemen her dile cevrilmis ve cok okunan mistik, spiriturelizm ve ezoterizm konularinda cok onemli bilgiler veriyor. (Evrenin sonsuzlugu, kara delikler, astronomi, dunya disi varliklarin olma olasiligi, farkli kulturlerde din ve inanc sistemleri hakkinda bilgi veriyor. )
Ayrica Ahlaki düalizm, iyiliksever ve kötü niyetli olanın büyük bir tamamlayıcısı veya arasındaki çatışmanın inancıdır. Basitçe, "ahlaki" olabilecek herhangi bir yorumdan ve bunların nasıl temsil edilebileceğinden bağımsız olarak, iş başında iki ahlaki zıtlık olduğunu ima eder. Örneğin, bir tanrıya, birden fazla tanrıya sahip olan veya hiçbiri olmayan bir dünya görüşünde ahlaki zıtlıklar var olabilir. Buna karşılık, duoteizm, bitheizm veya ditheizm (en azından) iki tanrıyı ima eder. Bitheizm uyum anlamına gelirken, ditheizm, iyi ile kötü, aydınlık ile karanlık ya da yaz ve kış gibi rekabet ve muhalefeti ima eder. Örneğin, dinsiz bir sistem, bir tanrının yaratıcı ve diğerinin yıkıcı olduğu bir sistem olabilir. teoloji, Düalizm ayrıca tanrı ile yaratılış veya tanrı ile evren arasındaki ilişkiye de atıfta bulunabilir. Bu düalizm biçimi, belirli Hristiyanlık ve Hinduizm geleneklerinde paylaşılan bir inançtır.Alternatif olarak, ontolojik düalizmde dünya iki kapsayıcı kategoriye ayrılmıştır. Evrenin yin ve yang'ın iki temel ilkesinin karşıtlığı ve birleşimi, Çin felsefesinin büyük bir parçasıdır ve Taoizm'in önemli bir özelliğidir. Konfüçyüsçülük'te de tartışılmaktadır.