“Basarili bir fahise zavalli bir azizeden daha iyiydi.” (?)
Kitap bir kadının en az hasar alacağı şeyi seçmeye çalışırken ne denli kendini bitirebilecegini anlatıyordu bence. Ana karakterimiz Fridevs iç seslerinde o kadar haklı ve yine o kadar haksızdı ki...
“En az aldatılan kadinin fahise oldugunu kavramistim artık.” sayfa doksanda olan bu cümle kitap bitine kadar yankilandi arka fonda.
Kadın olmanın ve bunun yanında promosyon olarak verilen acıların evrenselliğini tekrardan hissettim. Namus ve edep diye gezen ancak değerlerle yakından uzaktan alakası olmayan tanıdıklarınıza rastlayacağınız bir günde okunacak etkisi ise birkaç gün kalacak hoş bir eser.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.