6 veya 7/10
Büşra bebeğim ile beraber bugün 
Raven Suikastçısı okumaya başladık :3 Sanırım ilk kez bir kitaba puan verirken bu kadar kararsızlık yaşıyorum. Bir yanım altı vermek istiyor ama diğer yanım yedi de olabileceğini söylüyor o yüzden ben kararsızım arkadaşlar
Kitabın sonunda ağladım diyen bir kaç kişi görmüştüm tam olarak neye anladıklarını merak ediyorum, ben mi fazla gaddarım onlar mı fazla duygusal
Kitabın konusu hoşuma gitti zaten böyle suikastçı yetiştiren tarzda ki kitaplara bayılıyorum. Kitabın akışı falan baya iyiydi, okurken hiç sıkmadı beni, akıp gitti adeta. Bu açıdan kitabı sevdim
Rowenan'ın annesinden çıkacak şeyi ta geçmiş sahnesini okuduğum zaman tahmin ettim, bu yüzden günlüğü okuduğu yerde pekte şaşırdığım söylenemez.
Bu kadar büyük bir şekilde olayı bilerek mi belli etti yazar yoksa ikinci kitapta burdan ters köşe yedirmek için bir taktik mi bu bilemiyorum. Ama olduğu gibi ise çok bariz belliydi be.
Rowana karakterine asla katlanamadım açıkçası. Her konuda bir fikrinin olması, her olayda karşısından daha iyi olarak lanse edilmesi falan baydı beni.
Tamam, okulun en iyi çocuğu sensin hatta o kadar iyisin ki öğretmenlerini bile devirirsin anladık ama dur artık modunda falan okudum. Anlıyorum babasından aldığı eğitimler sayesinde iyi ama herkesten de iyi olamazsın be kızım.
Kant sahnelerinde apayrı delirdim zaten. Karşısında bir "eğitmeni" varken sürekli ona karşı çıkması, otoritesini sarsması, alaycı konuşması falan bana 'nerenin yüreğini yedin sen?' sorusunu doğurttu. Eğitmeni kendisi mi Kant mı belli değil. Okey, elinde Kant'a dair bir koz var ama karşındaki de birinci sınıf bir öğrenci değil ki, ne bu cesaret?
Ben Kant karakterine bayıldım arkadaşlar. Dünya umurumda değil herkes ölsün modunda takılırken aslında mahvolan çocukluğunu okumak falan bana müthiş iyi geldi. Kendisiyle tek sorunum Rowana'ya gösterdiği anlayış.
Okulun en korkulan öğretmeni, istediği kişiyi şak diye ortadan kaldırabilecek biri olarak lanse edilmesine rağmen bir öğrencinin gelip kendini tehdit etmesine, sınıfta bilmem kaç kez otoritesini ezmesine, canı sıkıldıkça ona yaşıtlarmış gibi laf sokmasina izin vermesi aşırı anlamsızdı.1000Kitap
Büşra bebeğim ile beraber bugün Raven Suikastçısı okumaya başladık :3 Sanırım ilk kez bir kitaba puan verirken bu kadar kararsızlık yaşıyorum. Bir yanım altı vermek istiyor ama diğer yanım yedi de olabileceğini söylüyor o yüzden ben kararsızım arkadaşlar
Kitabın sonunda ağladım diyen bir kaç kişi görmüştüm tam olarak neye anladıklarını merak ediyorum, ben mi fazla gaddarım onlar mı fazla duygusal
Kitabın konusu hoşuma gitti zaten böyle suikastçı yetiştiren tarzda ki kitaplara bayılıyorum. Kitabın akışı falan baya iyiydi, okurken hiç sıkmadı beni, akıp gitti adeta. Bu açıdan kitabı sevdim
Rowenan'ın annesinden çıkacak şeyi ta geçmiş sahnesini okuduğum zaman tahmin ettim, bu yüzden günlüğü okuduğu yerde pekte şaşırdığım söylenemez.
Bu kadar büyük bir şekilde olayı bilerek mi belli etti yazar yoksa ikinci kitapta burdan ters köşe yedirmek için bir taktik mi bu bilemiyorum. Ama olduğu gibi ise çok bariz belliydi be.
Rowana karakterine asla katlanamadım açıkçası. Her konuda bir fikrinin olması, her olayda karşısından daha iyi olarak lanse edilmesi falan baydı beni.
Tamam, okulun en iyi çocuğu sensin hatta o kadar iyisin ki öğretmenlerini bile devirirsin anladık ama dur artık modunda falan okudum. Anlıyorum babasından aldığı eğitimler sayesinde iyi ama herkesten de iyi olamazsın be kızım.
Kant sahnelerinde apayrı delirdim zaten. Karşısında bir "eğitmeni" varken sürekli ona karşı çıkması, otoritesini sarsması, alaycı konuşması falan bana 'nerenin yüreğini yedin sen?' sorusunu doğurttu. Eğitmeni kendisi mi Kant mı belli değil. Okey, elinde Kant'a dair bir koz var ama karşındaki de birinci sınıf bir öğrenci değil ki, ne bu cesaret?
Ben Kant karakterine bayıldım arkadaşlar. Dünya umurumda değil herkes ölsün modunda takılırken aslında mahvolan çocukluğunu okumak falan bana müthiş iyi geldi. Kendisiyle tek sorunum Rowana'ya gösterdiği anlayış.
Okulun en korkulan öğretmeni, istediği kişiyi şak diye ortadan kaldırabilecek biri olarak lanse edilmesine rağmen bir öğrencinin gelip kendini tehdit etmesine, sınıfta bilmem kaç kez otoritesini ezmesine, canı sıkıldıkça ona yaşıtlarmış gibi laf sokmasina izin vermesi aşırı anlamsızdı.··
3.642 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kesinlikle aynı şeyleri düşünüyorum 🤟🏻 Ama kitabın potansiyeli var ikinci kitapta kullanırsa yazar güzel şeyler çıkabilir Kalp Muhafızına dönmesin de dhbsnd
