Nietzsche bu kitabında ahlak ve ahlakçıları hedefine alıyor. Ahlakı tıpkı bir çok otoritede olduğu gibi üstüne düşünmenin, sorgulamanın ve konuşmanın yasak olduğu sadece itaat edilmesi gereken bir kavram olduğu gerçeğini yüzümüze çarpıyor.
Kant ve Rousseau gibi ahlakçı düşünürlere yoğun eleştiriler var kitap içerisinde. Çoğunu haklı bulduğumu ifade etmeliyim.
Nietzsche'ye göre özgür insan ahlaksızdır. Tıpkı dini görüşler gibi herhangi bir otoriteye bağlı olmaktansa insanın kendine bağlı olmasını savunur. Haklıdır da. Bütün tanıdıklarınızın, bu tanıdıkların ve diğer insanların oluşturduğu toplumun tamamıyla üstünüze gelmesine rağmen bunları söyleyebilmek ve savunabilmek hiçte kolay bir durum değil. Nietzsche gibi dünyaya haykırabilmek daha da zor olsa gerek.
Kitapta bir bütünlük olmadığını da belirteyim. Bir anda ahlak üzerine düşünceler de boğuşurken Almanlar hakkında bir şeyler okuyor bulabilirsiniz kendinizi. İfade ettiklerini tamamıyla anlamak imkansız üstadın, yavaş yavaş mümkünse her gün bir kaç sayfa şeklinde okuma yapılmasını öneririm.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.