Evet bir kitabın sonuna geldik. Severek okuduğum her kitapta sona doğru yaklaştıkça üzülürüm. Ama bu kitap benim için daha farklı hissettirdi. Bir kitap kalp kırabilir mi? Evet. Kendimi yer yer Füsun’un yerine koyduğum için, yer yer Kemal’in hissettiklerini kalbimin en derinlerinde hissettiğim kurduğum güçlü empatiden dolayı olduğunu düşünüyorum.
Kitaba gelecek olursak zengin bir adananın (Kemal) uzak bir hısımı olan fakir bir genç kıza (Füsun’a) olan takıntılı ve hastalıklı bir boyuta ulaşan aşkını ele alıyor diyebiliriz. Kemal’in bu aşkını kitap okurken rahatsız edici bulmadım kendimce. Çünkü bu aşk kendinden başka kimseye zarar vermeyen masum bir aşk olarak duruyor. Hem rahatsız edici olması için Füsun’da ona karşı boş olması ve bir şeyle hissetmiyor olması gerekir.
Füsun… ah Füsun üzümlü kekim. Sık sık kitabı okurken Füsun’a kızarken buldum kendimi. “Neden böyle yaptın.? Neden kendini kapatıyorsun?” . Bu sitemlerimin Füsun’u haksız bulduğum manası çıkmasın tam aksine bu hikayede realist olarak düşünürsek Füsun ve Sibel’in haklı olduğu anlarız. Romantizm tarafından bakınca da Kemal kendini affettirdi bana.
Kemal’in şunları Füsun’u kaybetmeden önce bilmesini isterdim “... bir kadına, zamanında, iş işten geçmeden iyi davranmayı bilmek lazım.” .
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.