İstanbul ağlıyor,
Aman aman.
Kalbimde baharları,
Çiçekleri suluyor zaman.
Ah aşkından yanacak şehrim,
Gel kavuşsun nefesler o zaman.
Kapım Isfahanlardan,
Yollarım gamzelerinden,
Ama bir çıkıp gelsen,
Kalbim çocuklaşır...
Ah ah sokaklarım ağlıyor,
Güneş güldürebilirse.
Sen çık gel kapımın önüne,
Bir de seni gurbet eller özlesin sevgili.
Saat kaçıp kaçıp durup geçtikçe,
Ömür seni düşleyip gençleştikçe...
Yordamım aşktan,
Varlığım dudaklarından.
Ama bir gün çıkıp gelsen,
Benim dualarım kabul olur ...
Ah bir gün gelsen,
Benim ömrüm ömür olur.
Gelsen bir koluma girsen,
Hayal değil bu isteğim bir bilsen,
Sen ben olsan ve ben sen olsam,
Her şey ah ne güzel...
AYKUT BARIŞ ÇELİK