Efenimm merhabalar, fazla uzatmadan esas konuya gelmek istiyorum ama naçizane bir açıklamada bulunacağım. Kitabı okuyalı çok uzun zaman oldu, her ne kadar anımsayabilsem de çoğu şeyi
detaylara pek hakim değilim o yüzden inceleme çalakalem yazılmış görülürse hoş görülsün isterim.
Kitabın konusundan bahsedecek olursam Turgut Özben adında bir kardeşimiz var mühendislikten arkadaşı olan Selim Işık’ın intihar haberini alıyor ve arkadaşıyla olan geçmişini kendi kafasında ölçüp tartıyor, soruyor,soruşturuyor kısacası öldükten sonra onu anlamaya çalışıyor bir de Olric var Turgut’un hayali arkadaşı gibi bir nevi iç ses sayabilirsiniz. Hani şu her yerde dolaşan uyduruk alıntılar var ya hah o bu Olric işte. kitabı okudum diyip instadan ordan burdan uydurma şeyleri buraya yazan etkileşim ucubeleri kitabı okuyan kişilerden daha iyi bilirler. Velhasıl 700 küsür sayfa boyunca birtakım içsel konuşmalardan, bir şeyleri anlamlandırma çabasından nasibinizi alıyorsunuz.Okurken yorulduğumu hatırlıyorum ne kadar kitaba başlamadan evvel benzer yazarlarla, benzer konuların işlendiği kitaplarla altlığını oluştursam da okurken bazı şeylerin sizin nezdinizde soyut kaldığını, oturmadığını hissedebilirsiniz. kendinizi hazır hissettiğiniz bir zamanda başlamanızı tavsiye ederim. Ben kitabı okuduğumda on beş yaşındaydım ve kitap bittiğinde tutunamayanların arasına dahil olmak istemiştim.
O depresif haller, insanın kendiyle olan hesaplaşmaları, hiçbir yere hiçbir şeye ait olamama hissiyatı, yalnızlık, anlaşılmamak.. daha niceleri içine çekiyordu beni.
Şuan Selim ile benzer sıkıntılar içindeyim ara ara kitabı açıp kitapta yazdığı mektupları okuyorum ve onu çok daha iyi anlıyorum kitap biteli baya oldu ama bittiğinde de üstünden geçen süre zarfında da etkisi hep varlığını sürdürdü, devam edecek gibi de gözüküyor. Yani diyeceğim şu ki bittikten sonra illaki bir tesiri olacak bu kitabın sizin üzerinizde.
Son bir toparlamak gerekirse de bu tutunamayan insanların yaşamı öyle özenilecek yaşamlardan değilmiş. siz de zaman gelip bir tutuanamayan insan konumunda olduğunuzu idrak ettiğinizde ulan bu ne bitmek bilmez sancıymış diyorsunuz.
okuyacaksınız üç düşünüp,beş tartıp öyle okuyun derim. Hayat sevinciniz varsa işte efendime söyleyim etrafa neşe saçan bir sevgi pıtırcığıysanız bu kitabı okumayın. Bittikten sonra aynı pıtırcıklığa kaldığınız yerden devam edemiyorsunuz. İlk defa inceleme yazıyorum, nasıl yazılıyor böyle mi yazılıyor, böyle yazarsam ne olur? bilmiyorum. ama ben böyle yazdım.oldu gibi de neyse çok da önemli değildi zaten.